Hood River เมืองเล็กน่ารัก

IMG_1341เตรียมตัวกันแต่เช้า เพื่อทริปนี้ แต่ไหนเอาไปเอามาออกบ้านกันเกือบบ่ายซะแล้ว ~ ~ ~ ~ ~

พวกเราสามคนกำลังเดินทาง Hood River คะ รัฐ Oregon การไปเที่ยวครั้งนี้เหตุผลหลักเลย คือ การไปเยี่ยมเพื่อนสนิทของคุณแม่นิค สนิทมากๆจนเหมือนคนในครอบครัวสายเลือดเดียวกัน ป้า Sherry กับลุง Danny สองสามีภรรยาที่ครองรักกันมาถึง 30 กว่าปีแล้ว ! แพมเห็นสองคนนี้ครั้งแรกยังมีความรู้สึกว่า เป็นคู่รักที่น่ารักมากกกกๆ หยอกล้อกันไปมาเหมือนข้าวใหม่ปลามัน

แม่ของนิคขับรถมาจะถึงครึ่งทางแล้ว จู่ๆก็มีสายเรียกเข้าจากแอลลี่ น้องสาวของนิค …ถามหากุญแจรถของเธอ สรุป น้องสาวลืมไว้ในกระเป๋าเสื้อแจ๊คเก็ทคุณแม่!! (ขับมาได้เยอะละน้าา) พวกเราจึงต้องหอบสังขาร ขับรถกลับไปด้วยกัน เสียเวลามากๆ แต่ยังดีที่ไม่ต้องขับไปจนถึงบ้าน เพราะคุณลุงริค ช่วยขับรถให้มาบรรจบกันครึ่งทาง …จากแผนเดิมที่จะไปถึงบัานคุณป้า ประมาณบ่ายสี่โมงจึงต้องล้มเลิกไป พวกเราไปถึงบ้านคุณป้าก็มืดพอดีคะ งมหาหนทางไปบ้านป้าสุดๆ มืดและหนาวมาก อุณหภูมิติดลบจ้า -2 องศาเซลเซียส! ระหว่างทางเข้าหมู่บ้านป้าจะเป็นสวนผลไม้เก๋ๆ ได้แก่ แอ๊ปเปิ้ล ,แพร,สตอเบอรี่,บลูเบอรี่และเชอรี่ เป็นต้น จริงๆตอนขับเข้ามาไม่รู้หรอกค่าว่าเป็นสวนผลไม้ มารู้อีกทีก็เช้าเลย…ถึงแม้ว่ารอบๆบ้านป้าจะมีสวนผลไม้เยอะ แต่ป้าและลุงไม่ได้ปลูก หรือเป็นชาวสวนนะคะ ป้าเป็นนักโภชนาการและลุงทำงานธนาคารคะ ต่างกันสิ้นเชิงเลยนอะ บ้านป้ามีหมาอยู่ 1 ตัว(จริงๆมี 2 เพิ่งตายไป 1) ตัวที่เหลืออยู่ ชื่อว่า เจดี อายุ 95 ปี ละคะ ถ้าเทียบกับชีวิตของคน พวกเรานอนบ้านป้า 2 คืนด้วยกัน ซึ่งแพมกับนิคลงความคิดเห็นแล้วว่า เตียงบ้านป้า เป็นเตียงที่นอนแล้วสบายที่สูดดดดดด! แทบไม่อยากลุกออกจากเตียง นอกจากเตียง อุณหภูมิในบ้านก็อุ่นสุดๆ สงสัยเป็นเพราะบ้านใหม่ ระบบอะไรต่อมิอะไรดีไปหมด


IMG_1442เราทำอะไรที่ Hood River บ้าง?

แพมเพิ่งรู้ว่าเมืองฮูดริเว่อร์ มีประชากรน้อยมาก ประมาณ 7,000 คน (อัพเดทปี 2015) เป็นเมืองเล็กๆ มีแม่น้ำโคลัมเบีย(Columbia River)ไหลผ่านและล้อมรอบด้วยภูเขา…พูดง่ายๆ ใครชอบเที่ยวดอย น้ำตก ภูเขา อะไรที่ธรรมชาติๆ อะไรเขียวๆ อย่าได้พลาดเมือง Hood River นะคะ พวกเราไม่ได้ทำกิจกรรมอะไรมากมาย จริงๆแล้วใช้เวลาส่วนใหญ่คุยกัน ทำอาหารและเล่นเกมส์ เพราะมีเวลา กันไม่มาก …ทำอะไรพอหอมปากหอมคอละกันเนอะะ

♥เดินป่า Woody Trail

ระยะทางเดินป่าครั้งนี้ ถือว่าไม่ไกลเลยซักนิด ถ้าเทียบกับการเดินป่าครั้งนั้นกับลุงริคและคุณแม่แอนนี่ ครั้งนี้ระยะทางจิ๊บๆแต่ชันคะ ขาขึ้นก็ขึ้นลูกเดียว แต่ขาลงนิแบบว่า โปรดหารองเท้าเดินไปดีๆไปนะคะ  ไม่งั้นขาลงจะลื่นมาก ยิ่งถ้าวันนั้นหิมะตก วันนั้นพี่นิคใส่รองเท้าผ้าใบทั่วไป (ใช้ในเมือง) ขาเดินลงแทบเดินไม่ได้เลยคะ เพราะลื่นมาก มีหิมะตลอดทั้งสองข้างทาง จนต้องหากิ่งไม้ค่อยๆแตะลงมาจนถึงรถ นอกจากนี้เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มสำคัญเช่นกัน หาแบบอุ่นๆ หนาๆ กันลม ไม่งั้นเดินไม่ไหวแน่นอนเพราะอากาศที่หนาวยะเยือกเข้ากระดูกเลย ขณะเดินยังได้ยินเสียงลมพัด วู้ๆ ๆ อย่างแรง…หน้าก็ปะทะกับลม ชาด้านไปตามๆกัน

ยอดดอยสวยมากๆ เห็นวิวทั้งเมืองเลยก็ว่าได้คะ เห็นดอยและภูเขาอื่นๆอยู่ด้านหน้าและด้านข้าง ด้านล่างเห็นแม่น้ำฮูดริเว่อร์ไหลผ่านเข้าเมือง แพมชอบอยู่บนยอดอยนานๆเพราะแดดส่องถึง(ยืนตากแดด ไม่กลัวดำ) อบอุ่นจริงๆคะ ไม่เสียแรงที่เดินขึ้นมาจนถึงยอดเขาเลยจริงๆ สูดอากาศบริสุทธิ์ เย็นๆเข้าปอดจนเต็ม ฮึบบบบบบบ…..สวัสดีโลก…ใหญ่กว่าที่เราคิดนะ

IMG_1398

IMG_1384 IMG_1402IMG_1353
♥ชมวิว ทานอาหาร ข้างแม่น้ำโคลัมเบีย
แพมกับนิคไม่ได้ไปนั่งอยู่ข้างๆแม่น้ำหรอกคะ แต่เราแค่ไปนั่งทานอาหารเที่ยงที่ร้านอาหารซึ่งอยู่ใกล้ๆกับแม่น้ำ เห็นวิวแม่น้ำอยู่แค่เอื้อมมือ แต่ไม่มีใครเปิดประตูเพื่อออกไปทานอาหารข้างระเบียงเพราะอากาศมันหนาวสุดๆ ลมโกรก เลยได้แต่นั่งอยู่ในตู้กระจก และดูวิวอยู่ด้านใน ถ้าจำไม่ผิดเหมือนอุณหภูมิวันนั้นประมาณ 4-6 องศานะคะ
ร้านอาหารที่ว่านั้นตั้งอยู่ในโรงแรม Best Western Plus คะ แพมไม่แน่ใจว่าร้านอาหารจะเป็นเครือเดียวกันกับโรงแรมรึเปล่า แต่รู้ว่าอาหารที่เขาเสริฟนั้นอร่อยมากๆ แพมสั่งแครมชาวเดอร์และซาวเดอร์ผัดซอสไวน์ขาว(หอยเชลล์) ไอ่จานข้างหลังนี้แพมไม่ค่อยปลื้มเท่าไหร่ เพราะรู้สึกว่าไวน์ขาวกับกระเทียมมันไม่ค่อยเข้ากันอะไรอย่างงั้น กลิ่นไม่เจริญอาหารเลย นิคสั่งสลัดบีทรูท หวานนุ่มเป็นธรรมชาติที่สุด ตามด้วยไก่ทอดบัตเตอร์มิ้วค์ ส่วนคนอื่นๆก็สั่งแฮมเบอร์เกอร์เนื้อ เสริฟคู่กับสลัดจานโตและเฟรนไฟด์  ซุปและอื่นๆ สรุปเอาไปเอามา เหมือนแพมจะชอบจานของคนอื่นมากว่าตัวเองอีกคะ เอ่อ..ลืมบอกไป ถ้าใครมาสั่งอาหารที่อเมริกาให้ถามท้องตัวเองว่า หิวมากขนาดไหนนะคะ (ถามท้อง มิใช่ถามปากนะ) เพราะสัดส่วนและปริมาณอาหารที่ร้านอาหารในอเมริกาจัดให้เรานั้นจะมีไซส์ที่ใหญ่มากๆ ทานคนเดียวไม่หมดแน่นอน(สำหรับผู้หญิงคนไทยตัวเล็กๆอย่างแพม …ห่อกลับบ้านตลอด!)
♥เดินเที่ยวในตัวเมือง Hood River
ฮูดริเว่อร์(Hood River) จัดว่าเป็นเมืองเล็กๆที่มีประชากรอาศัยอยู่ไม่มาก ประมาณ 7,000 คน (ตามที่แพมฟังมาจากคุณป้าแชรี่นะคะ ล่าสุด ปี 2015) ถ้าเปรียบเทียบในเมืองคงจะเหมือน อำเภอดอยสะเก็ดบ้านแพมอะคะ รถวิ่งผ่านไม่มาก เป็นเมืองที่ค่อนข้างสงบ (เหมาะสำหรับคนที่ชอบอะไรไม่ซับซ้อน เงียบๆ ธรรมชาติๆ) ในตัวเมืองก็มีทุกอย่างเลย ร้านค้า ร้านอาหาร ร้านเบเกอรี่ ร้านของตกแต่งบ้าน ไปรษณีย์ ร้านตัดผม คือพูดง่ายๆว่ามีทุกอย่าง แต่จะกระจุกอยู่ที่ในตัวเมืองเท่านั้น พอห่างจากตัวเมืองออกไป ก็จะเป็นสวนผลไม้ ไร่ ฟาร์ม เป็นหลัก และมีบ้านคนอยู่เป็นหย่อมๆ ไม่เยอะเหมือนในตัวเมือง สำหรับแพม เดินเที่ยวในตัวเมืองครึ่งวันก็เพียงพอแล้วคะ …หาคาเฟ่น่ารักๆ นั่งจิบชา กาแฟ ดูวิว ดูคนเดินผ่านไปผ่านมา…โรเแมนติก เหมือนชีวิตดีดี๊ (ว่างจัด งานไม่ทำ!…ความจริงแล้ว กระเป๋าแห้งนะฮะ)
IMG_1454
แพมเป็นคนไม่ชอบดื่มเบียร์ เพราะเบียร์มันขม และที่สำคัญเวลาดื่มเข้าไปมีความรู้สึกว่าจะอ้วนขึ้น อาหารไม่ย่อย ท้องป่อง!  สารพัด ร่ายมาให้หมด…แต่ถ้ามีโอกาศได้ชิมเบียร์ดีๆ เกรดพรีเมี่ยมหล่ะ? จะพลาดได้ไงเนอะ…โรงงานเบียร์สดที่ว่านี้ ตั้งอยู่ในเขตชานเมืองของฮูดริเว่อร์(ชานเมือง แต่ยังใกล้เมืองอยู่มาก) เป็นโรงงานผลิตเบียร์ที่มีอายุมานานแล้ว เบียร์ที่เขาทำมีหลายประเภท หลายชนิดให้เลือกชิม ทั้งดำ ทั้งใส เข้ม ไลท์ สำหรับตัวโรงงาน นอกจากจะมีร้านอาหารเล็กๆอยู่ข้างในแล้ว ในช่วงกลางวันทางโรงงานยังเปิดมินิทัวร์ให้ลูกค้าได้เข้าไปเยี่ยมชมการผลิตเบียร์ของเขาอีกด้วย แต่ครั้งนี้แพมพลาดคะ เพราะเรามากันตอนดึกๆ(ได้แค่ยืนมองอยู่ข้างนอกกระจก ตาปริบๆ) แพมยังได้ยินมาอีกว่า โรงงานเบียร์สด Full Sali ยังเปิดให้ลูกจ้างทุกคนมีหุ้นส่วนในการครอบครองธุรกิจ ถึงว่าลุงข้างบ้านป้าแชรี่รวยเอาๆ สร้างบ้านหลังใหญ่มาก ป้าบอกว่าลุงเขาเป็นลูกจ้างโรงงานเบียร์จ้าาา บระเจ้า! ที่ไทยน่าจะมีแบบนี้บ้างนอะ….คืนกำไรให้ลูกจ้าง
IMG_7642
♥ แวะชิม Coconut Scone ที่ Pine Street Bakery
แพมกับนิคไม่มีโอกาสไปร้านนี้จริงๆหรอกคะ เพราะวันที่จะไปเค้าปิดปรับปรุงร้าน แต่โชคดีที่ก่อนเค้าจะปิด คุณลุงซื้อสโคนมะพร้าวเอาไว้ให้ ซึ่งบอกได้คำเดียวว่า อร่อยเว่อร์! สโคนมะพร้าวที่ว่าจะมีหลายรส คือ มีมะพร้าวช็อกโกแล๊ตชิพ มะพร้าวลูกแพร มะพร้าวกับขิง เป็นต้น ตัวสโคนจะหอมเนยสดและมะพร้าวอบแห้งสุดๆ ข้างนอกเนื้อขนมจะกรอบแข็ง ส่วนข้างในนั้นเนื้อจะร่วนกรอบ ไม่หวานจนเกินไป สโคนตัวนี้แพมจะเขียนไว้ใน To do list ว่าต้องทำให้ได้(ซักวันนึง)
♥ กินขนมปังสไตล์ Rustic และเบเกอรี่โฮมเมดอร่อยๆที่ Knead Bakery (จดไว้ใน To do list เรียบร้อย)
ร้านนี้ ถ้าเดินผ่านคงไม่อยากจะเข้าอะคะ เพราะไม่ค่อยดึงดูดเลย ไม่รู้ว่าเป็นร้านเบเกอรี่นะ ถ้าคุณลุงและคุณป้าไม่พาไป เพราะแพมติดภาพร้านเบเกอรี่ที่ไทยและอเมริกาที่ต้องเป็นตู้กระจก ขอบสีดำ บนกระจกมีสติ๊กเกอร์หรือช็อล์กเขียน(ตัวหนังสือสีขาว) กระดานไม้สีดำเขียนมือ สไตล์เมืองพอร์ทแลนด์ พอเดินผ่านที่เห็นขนมวางโชว์อยู่ตรงหน้า หรืออย่างน้อยเห็นบรรยากาศในร้าน แต่ร้านนี้แตกต่างคะ มีแค่ประตูร้านให้เห็นเล็กๆ กระจกก็มีนะ แต่มัวๆฟางๆ แต่พอเปิดประตูเข้าไปปุ๊บ! พระเจ้า! สุดยอดเลย ภาพ กลิ่น บรรยากาศมาบรรจบพบเจอกัน…ไม่หรู ไม่เริ่ด แต่ดูอบอุ่นสุดๆ ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นโฮมเมด อยู่ในครัว ถัดเค้าเตอร์คิดเงินไปด้านหลัง เราสามารถเห็นคนงานจำนวนน้อยๆ สักสองสามคน กำลังนวดแป้ง คลึงแป้งขนมปัง …ส่วนนึงก็หมักขึ้นรูปแล้ว เตรียมเข้าเตาอบ ส่วนนึงก็อบสุกแล้ว เตรียมขาย…นอกจากที่ร้านนี้จะขายขนมปังรัสติกและขนมปังสไตล์คันทรี่แล้ว เขายังมีพาสตี้อร่อยๆขายอีกด้วย พวกเราส้อย Crostata, เค้กมะพร้าวเนื้อชุ่มและนุ่ม และตบท้ายด้วยคุกกี้เนยถั่วชิ้นโตๆ นั่งทานคู่กับกาแฟและโกโก้ร้อนๆ สรุปแล้ววันนั้นพุงปลิ้นเลยคะ อิ่มมากกกกก ก่อนออกจากร้านคุณลุงซื้อขนมปังรัสติกมาแถวนึง แป้งโดว์ผสมยี่หร่าและน้ำมันมะกอก …เก็บไว้ทานมื้อเช้า..ขนมปังไม่อยากจะอธิบายเลย เพราะไม่รู้จะอธิบายถูกมั้ย แป้งขนมปังข้างในนุ่มมากๆ แต่ไม่ใช่นุ่มเหมือนฟองน้ำนะ นุ่มเหมือนมีหนังยางอยู่ในตัวแป้ง และกลิ่นหอมยีสต์สด ข้างนอกแข็งกรอบ เกือบไหม้แต่ไม่ไหม้ สไลด์เป็นแผ่นไม่บางไม่หนา อุ่นนิดนึงก็ได้ตามความชอบ …สเปรดเนยจืดนิ่มๆ….อืมมมมมมมมม ….(ขออีกชิ้นนะ…เผลอแปบเดียว “นี่เราจะสไลด์จนหมดแถวแล้วหรือนี่”)
IMG_1445 IMG_1446IMG_1452
สิ่งที่พวกเราพลาด แต่ ใครที่มีโอกาสมา อย่าได้พลาดเด็ดขาดนะคะ!
⊕ เล่น Windsurfing  
เพราะเมืองนี้มีแม่น้ำไหลผ่าน และลมแรงมากๆ ดังนั้นช่วงฤดูกาลเล่นวินเซิฟ ชาวเมืองบางคนจะหยุดงาน เพื่อไปเล่นวินเซฟโดยเฉพาะ ลุงแดนนี่บอกว่า บางคนทำงานครึ่งปี อีกครึ่งปีเก็บไว้สำหรับเล่นวินเซิฟ ตามลมไปเรื่อยๆ ดูว่าฤดูนี้ลมจะไปแรงตรงจุดไหนของเมือง…เขาจริงจังมากๆเลยเนอะ
*แนะนำเว็บไซต์นี่คะ เหมาะสำหรับคนที่ไม่เคยเล่น Windsurfing หรือพายเรือมาก่อน
– http://www.hoodriverwaterplay.com/catamaran-sailing.htm
– http://www.hoodriveryachtclub.org (อันนี้จะเน้นไปทางเรือยอร์ช)
⊕ พายเรือและตกปลา (หรือเลือกทำอย่างใดอย่างอันนึง) 
http://hoodriver.org/sailing  เหมาะสำหรับคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยเกี่ยวกับพายเรือ นับหนึ่งใหม่ทั้งหมดและต้องมีใบอนุญาติ
⊕ เก็บผลไม้เมืองหนาว อันได้แก่ แอ๊ปเปิ้ล ,เบอรี่นานาพันธุ์ และลูกแพร
บ้านของลุงและป้าอยู่ข้างๆกับสวนผลไม้ แต่ครั้นที่แพมกับนิคไป เป็นหน้าหนาว ต้นไม้กำลังอยู่ช่วงจำศีล ดอกไม้และต้นไม้จะเบ่งบานอีกครั้งในฤดูร้อน ก็คือช่วงกลางๆปี ส่วนฤดูเก็บเกี่ยวผลผลิตจะอยู่ในช่วงเดือนตุลาคมเป็นต้นไป บางฟาร์มจะมีบริการให้เข้าไปเก็บผลไม้ได้ แต่ต้องรีบจองและซื้อตั๋วให้ไว เพราะเต็มเร็วมากๆเลยคะ …ครั้งนี้แพมกับนิคได้แค่เห็นต้นแอ๊ปเปิ้ล ต้นแพรที่ยืนต้น ไรใบ แห้งเหี่ยวเหมือนกำลังจะตาย แต่หารู้ไม่ว่า พวกมันกำลังเตรียมตัวออกลูกออกผลในเร็วๆนี้ ….อ่อ ลืมบอกไปว่า สวนผลไม้ส่วนใหญ่(มากกว่า 90%) ที่ฮูดริเว่อร์เป็นออแกร์นิกหมดเลยนะคะ ขณะเก็บผลไม้ สามารถกินผลไม้ไปด้วยในตัว…เท่ห์ชะมัด! Farm Girl เบาๆ
ข้อมูลเพิ่มเติม
– ทำอะไรที่ Hood River ดี ? (คิดไม่ออก…ตามลิ้งค์ข้างล่างนี้เลยจ้า)
http://www.nytimes.com/2014/04/06/travel/36-hours-in-hood-river-ore.html?_r=0
http://traveloregon.com/cities-regions/mt-hood-the-gorge/hood-river/
http://en.wikipedia.org/wiki/Hood_River,_Oregon
http://hoodriver.org
http://www.everytrail.com/best/hiking-oregon  (อันนี้จะเน้นการเดินป่าค่าาา)
– ถ้าใครอยากเก็บผลไม้เมืองหนาวที่ Hood River แพมแนะนำเว็บไซส์ตามข้างล่างนี้เลยนะคะ
http://hoodriverfruitloop.com
http://redtri.com/portland/u-pick-orchards-fruit-loop/

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


You Might Also Like

7 Authentic Burmese Restaurants

7 Authentic Burmese Restaurants

Many people have asked me lately about the idea for Authentic Burmese Restaurants.First of all,I have to explain that we have been there for 4 nights and 5 days. So,not many restaurants that we have […]

How to cook Chile Poblano

How to cook Chile Poblano

วิธีปรุงอาหารจากพริกโพบลาโน้(Chile Poblano) พริกหวานยักษ์จากประเทศเม็กซิโกคะ ถ้าจะพูดถึงพริกโพบลาโน้สำหรับคนไทย แพมคิดว่าเป็นอะไรที่แปลกอย่างแน่นอน เพราะที่ไทยไม่มีพริกชนิดนี้ขายเลยคะ พริกที่เม็ดใหญ่ๆที่ไทย เห็นจะเป็นพริกหยวกหรือไม่ก็พริกหวาน แต่พริกโพบลาโน้ไม่มีแน่นอน ถ้าให้แพมสันนิษฐานนะ พริกโพบลาโน้น่าจะเป็นพริกที่มาจากตระกูลเดียวกันกับพริกหยวก แต่ที่แปลกอย่างนึงคือ วิธีการนำมาทำอาหารนั่นจะต่างกันสิ้นเชิง พริกหยวกสามารถกินสดๆ ทำสลัด นำไปผัดหรือนำไปต้ม แต่พริกโพบลาโน้ไม่สามารถทำแบบนั้นได้….

One Day Tour in Seoul

One Day Tour in Seoul

แพมกับนิคมีโอกาสแวะเปลี่ยนเครื่องที่กรุงโซล ณ ประเทศเกาหลีใต้ระหว่างเดินทางไปอเมริกาเพื่อฉลองเทศกาลคริสมาสกับวันขึ้นปีใหม่กับทางครอบครัวฝั่งนิค(คุณพ่อบ้าน) ครั้งนี้ไปแปบเดียวเองคะ 15 วัน ไม่ได้มีการวางแผนหาข้อมูลอะไรไว้ก่อนเลย ถือว่าเป็นทริปทีเหนื่อยสุดๆ(กับการเตรียมตัวอันกะชั้นชิด เก็บของเกือบไม่ทัน) อย่างที่บอกทริปนี้ขาไปเราได้แวะที่เกาหลีใต้เป็นเวลาทั้งหมด 10 ชั่วโมง เฉลี่ยเวลาที่เราสามารถเที่ยวในกรุงโซลได้จริงๆแค่ 6-7 ชั่วโมงเพราะเพื่อการเดินทางไปกลับสนามบินและตัวเมือง บวกลบกับเวลาที่เราเสียไปเพราะหลงทางด้วยคะ!! งงรถไฟบ้านเค้า ก็ทำไงได้นานๆมาทีนอะ ถ้าใครมีโอกาสได้แวะโซล ประเทศเกาหลีใต้ แล้วมีเวลาเปลี่ยนเครื่องนานเหมือนแพม อย่าหยุดอยู่แต่แค่สนามบิน ออกเที่ยวเลยคะ! เอาให้คุ้ม ตัวเลือกมี 2 อย่าง(สำหรับที่แพมสรุปมาคร่าวๆ)