สงสารเด็กเสริฟที่กัวนาคาโต้แต่พี่เขาก็ทำเกินไปจริงๆ!

11143254_1062066500476633_5485915722729979331_n
เซ็ทมื้อเย็นของแพมและนิคคะ

มื้อเย็นที่กัวนาคาโต้
พวกเราเดินเที่ยวรอบเมืองกัวนาคาโต้ทั้งวันเลยคะ เหนื่อยแต่สนุกมาก ช่วงนี้อย่างที่แพมบอกไปในโพสแรกของทริปกัวนาคาโต้ เป็นช่วงเทศกาลวันหยุดของคนเม็กซิกัน นักท่องเที่ยวเยอะจริงๆคะ แต่ก็เป็นสีสรรอีกแบบนึงนะ
โรงแรมของพวกเราตั้งอยู่บนยอดเขา เวลาจะขึ้นลงทีนึงเล่นเอาเหนื่อยหอบเลยนะคะ ทางโรงแรมจึงมีบริการรถรางรับส่ง เซฟแรงไปเยอะเลย เย็นวันเดียวกันหลังจากที่เดินเล่นทั้งวัน พวกเราก็เดินกลับโรงแรม อาบน้ำอาบท่า แต่งตัวเพื่อที่จะไปหาอะไรกินสำหรับมื้อเย็น..

IMG_0407
ตัวเมืองกัวนาคาโต้,เม็กซิโก
IMG_0422
หน้ามหาวิทยาลัยกัวนาคาโต้

ระหว่างเดินหาอะไรกิน อนาลี่ก็หิวจะจัดมากๆ หิวจนที่ว่าอะไรขวางหน้าทานได้หมด! เดินผ่านร้านขายข้าวโพดสไตล์เม็กซิกันก็ทานได้ ร้านอาหารที่เราเดินผ่านเต็มเก็บทุกร้านเลยคะ บางร้านให้รอ 1-2 ชม. แต่ทำยังไง เพราะความหิวจัด พวกเราจึงหาอะไรกินระหว่างทางตามหาร้านอาหาร(และร้านๆนั้นต้องมีทีวีด้วยนะคะ เพราะวันนี้มีฟุตบอลแมช Queretaro กับเมืองๆนึงของรัฐกัวนาคาโต้ “โรดริโก้”ลูกพี่ลูกน้องนิค เป็นคนที่ติดบอลมากๆ) จนในที่สุดพวกเราก็มาเจอร้านๆนึง น่านั่งใช้ได้และอยู่ในทำเลที่โอเคอยู่น้า…เด็กเสริฟชายหนุ่มเม็กซิกัน หน้าตาดี แต่งตัวเรียบร้อยออกมาต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี เด็กเสริฟรู้ว่าพวกเรากำลังเชียร์บอลอยู่พอดี เขาจึงข้อพนัน “ถ้าทีมเขาชนะ พวกเราต้องจ่ายค่าอาหารสองเท่า แต่ถ้าทีมเรา(Queretaro)ชนะ พวกเราทั้งหมดไม่ต้องจ่ายค่าอาหาร!” ป๊าดดดดด เมื่อท้ามาก็ท้ากลับซิฮะ จริงๆแพมไม่ชอบเรื่องพนงพนันเท่าไหร่หรอกน้า แต่ด้วยความที่ลูกพี่ลูกน้องชอบฟุตบอลมาก ประกอบกับเขามีความรู้เรื่องทีมที่พวกเรากำลังเชียร์อยู่ พวกเราจึงตอบรับคำท้าเขาไป…
ในขณะเดียวกันพวกเราก็สั่งอาหารและเครื่องดื่ม คู่แพมสั่งเมนู เป็นเซ็ตใหญ่ที่ประกอบด้วยเนื้อไก่สไตล์เม็กซิกันกับหอมหัวใหญ่และพริกฮาลาเปนโญ่  กัวกาโมเล่ ข้าวเม็กซิกัน และตอติญ่าข้าวโพด คู่โรดริโก้ก็สั่งเหมือนกันแต่เปลี่ยนจากไก่เป็นเนื้อ อาหารก็รอนานเหมือนกันนะ ในขณะที่โต๊ะลูกค้าใช่ว่าจะเยอะ หิวมากๆเลยที่นี้โดยเฉพาะอนาลี่ ….เครื่องดื่มที่สั่งไปก็ใช้เวลานานมากกกก กว่าจะมาเสริฟถึงโต๊ะ และพนักงานชายคนดังกล่าวก็เสริฟผิดเสริฟถูก  พวกเราเริ่มชักจะรำคานละ รอและรอ สงสัยเพราะทีมฟุตบอลของเราคะแนนนำซะแล้ว! หนุ่มเด็กเสริฟเริ่มใจคอไม่ดี ดูหน้าเขาก็รู้ว่าไม่เอ็นจอย ไม่แฮปปี้ พอเขาเอาอาหารมาเสริฟ พวกเราก็ถามเขาว่า ‘โอเคมั้ย?’ ‘เค้าก็ตอบมาแบบแอกๆ ไม่เป็นไร นำแค่คะแนนเดียวเอง เดียวก็เอาคืนได้หน่า’ พออาหารมาวางที่โต๊ะปุ๊บ น่ากินมากกกก! กินไปได้สองสามคำพบว่า เนื้อไม่สุกจ้า! ทั้งสองจานเลย แพมสั่งไก่ ไก่ไม่สุกนิไม่ไหวนะ พนักงานคนดังกล่าวก็มาขอโทษขอโพยแล้วเอาไปทำใหม่ให้ทั้งสองชุด ในขณะที่ทำอาหารทำใหม่ ทีมเรานำไปอีกแล้ว ชายหนุ่มเดินเสริฟอาหารหน้าตาไม่ดีเลยฮะทีนี้…เขากลับมากับอาหารที่เอาไปทำใหม่ เขาบอกว่า นายต่อว่าให้เขา เล่นพนันไม่ดีนะ ด้วยความที่พวกเราสงสารจึงยกเลิกการพนันนั้นไปและบอกเขาว่า ถ้าทีมเราชนะ คุณจะไม่ได้ทิปเลยซักบาท แต่ถ้าคุณชนะ เราทิปให้อย่างงามเลย มากกว่า 20% ของค่าอาหาร เขาดีใจมากกับข้อตกลงนี้ สีหน้าของเขาเหมือนยกภูเขาออกจากอกเลย พวกเราก็เริ่มทานอาหารต่อ ครั้งนี้มีปัญหาอีกแล้ว ตอติญ่าเย็นชืด เหมือนพนักงานในครัวไม่ได้วอม(ถ้าเปรียบเทียบกับอาหารไทย จะเหมือนกับข้าวสวยเย็น) อนาลี่เรียกพนักงานมาอีกครั้ง พนักงานคนเดิมเดินมาที่โต๊ะ ‘จริงเหรอครับ แต่ผมอุ่นมาให้ก่อนหน้านี้แล้วนะครับ’ ชายหนุ่มตอบพร้อมกับเอาฝ่ามือเขาทาบลงบนแผ่นแป้งตอติญ่า! (คิดภาพเด็กเสริฟไทยเอามือทาบบนข้าวสวยเพื่อทดสอบว่าข้าวอุ่นหรือไม่) ช็อก!! คนเม็กซิกันช็อก! เป็นมารยาทและธรรมเนียมที่เขารับไม่ได้กันมาก เด็กเสริฟรีบวิ่งกลับเข้าไปในครัวและกลับมาอีกครั้ง รอบนี้เขาห่อแป้งติญ่ากับฟลอยแล้วบอกพวกเราให้ใช้มือเทสได้ว่าตอติญ่ารอบนี้ร้อนจริงๆนะ! อืมม ร้อนจริงๆคะ โอเคทานต่อๆ ‘อะไรยาวๆในกัวกาโมโล่เนี่ย(อาหารเม็กซิกัน ทำจากอะโวคาโด้บด ผสมหอมหัวใหญ่สับ ผักชี เกลือ มะนาวและพริกเล็กน้อย)’ นิคดึงขึ้นมา เป็นผมผู้หญิง ตอนแรกแพมนึกว่าเป็นผมของแพมนะ แต่ผมเส้นนั้นเป็นสีทองออกน้ำตาลเข้มและยาวก็ผมแพมมากๆ รอบนี้ไม่เรียกละคะเด็กเสริฟ เรียกเจ้าของร้านมาเลย เจ้าของร้านเป็นผู้ชาย ออกมาขอโทษ เขายอมรับผิดทุกอย่างแบบไม่มีข้อแม้ใดๆและไม่คิดเงินอาหารเซ็ทของแพมและนิค พวกเราเช็คบิลและเดินออกจากร้าน เด็กเสริฟคนนั้นไม่กล้าสู้หน้าพวกเราเลยคะ(ยืนหันหลังให้อย่างเดียว) ไม่มีแม้กระทั่งคำพูดใดๆ
นี่ละนาาา…คนเราทำผิดพลาดกันได้แต่ทำผิดสามรอบในวันเดียวกันและติดๆกันแบบนี้ก็ไม่ไหวน้า แพมก็สงสารร้านอาหารและเด็กเสิร์ฟคนนั้นเหมือนกันนะคะ แต่ประสบการณ์นี้ขอให้เขาได้เรียนรู้และนำไปปรับใช้ในอนาคตและไม่ทำผิดซ้ำผิดซาก ร้านอาหารก็เช่นกัน ถ้ามัวแต่สนใจเงินอย่างเดียว ไม่สนใจคุณภาพ ธุรกิจก็จะไปไม่รอดนะ เพราะปากต่อปากเร็วยิ่งกว่าจรวจซะอีกและก็จะค้างอยู่ในใจของคนที่รู้อยู่แบบนั้น …ชื่อร้านแพมขอไม่เอ่ยละกัน แต่เป็นร้านที่อยู่ในตัวเมืองกัวนาคาโต้ ตรงข้ามกับร้านเหล้าแบบฮิปๆและดิบ อ้อ! ลืมบอกไปว่า ผลฟุตบอลทีมเรา(Queretaro) ชนะนะคะ คะแนนนำแบบลิ่วเลย! เกือบได้ทานข้าวมื้อนั้นฟรีซะแล้ว อิอิ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


You Might Also Like

Amaury และ Kevin อาสาพาเที่ยวฟาร์ม

Amaury และ Kevin อาสาพาเที่ยวฟาร์ม

When Rice meets Corn… #Mexicojourney2015 พวกเรามาพักอยู่ที่นี่ บ้านพักของมาร์โค้เป็นบ้านหลังเล็กๆ ไม่ใหญ่และไม่มีอะไรที่แฟนซีเลย มาร์โค้อาศัยอยู่คนเดียวกับน้องแมวชื่อว่า วิชชี่ …ส่วนแฟนมาร์โค้(ซึ่งตอนนี้เป็นภรรยาแล้ว)ก็จะมาเยี่ยมหาเขาเป็นพักๆแต่ไม่บ่อย เพราะบ้านของเธออยู่ในเมือง เราสองคนพักอยู่ด้านล่างของบ้านซึ่งจริงๆแล้วอยู่ยากมาก ฮ่าฮ่าๆ ไม่มีอะไรเลย เตียงธรรมดาๆและห้องที่อับๆมืดๆ มีหน้าต่างแค่บานเล็กๆ บานเดียว ไม่มีเครื่องใช้ไฟฟ้าใดๆยกเว้นเตาแก๊สเก่าๆและวิทยุที่มาร์โค้ชอบเปิดฟังเพลงเวลาเขาทำงานศิลปะ . ช่วงแรกๆแพมอยู่ไม่ได้เลยนะเพราะเป็นคนที่ไม่ชอบห้องที่อับๆเหม็นๆ ไม่มีแสงลอดผ่านเข้ามา แต่พวกเราสองคนก็บริหารจัดการจนอยู่ครบเดือนนึงและสุดท้าย ที่นี่ ตรงนี้กลับเป็นที่ที่พวกเราสองคนชอบที่สุดเพราะมันสบายใจและรู้สึกมีอิสรภาพกับชีวิต ไม่ต้องมีใครมาคอยกดดันหรือไม่ต้องพยายามทำให้ใครรักหรือยอมรับในสิ่งที่พวกเราเป็น… . หมู่บ้านที่มาร์โค้อยู่เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ชื่อ ออดูญ่า (Orduña) เล็กจริงๆนะ เดินไปไหนก็มีคนรู้จัก หมู่บ้านนี้จะโด่งดังในเรื่องของกาแฟ คือเขาจะปลูกกาแฟเยอะมาก […]

Coyoacán City

Coyoacán City

การไปเที่ยวเมืองนี้เป็นการไปแบบไม่มีแพลนหรือกำหนดการใดๆ คืองี้คะทุกคน แพม นิคและป้าเดเลีย(ป้าของนิค) ไปเที่ยวเม็กซิโกซิตี้ ค้างคืนอยู่ที่นั้น 2 คืน 3 วัน เหตุผลหลักที่ไปเม็กซิโกซิตี้ นอกจากจะไปเที่ยวแล้ว ยังเป็นการถือโอกาสไปเยี่ยมลูกสาวของคุณป้าเดเลียอีกด้วยคะ ซึ่งมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของนิค วันสุดท้ายก่อนที่เราสองคนจะขอปลีกตัวกลับเมือง Queretaro ก่อน  ลูกสาวของคุณป้า ซึ่งมีชื่อเดียวกับคุณป้า คือ เดเลีย(คนเม็กซิโก นิยมตั้งชื่อลูกของตัวเองให้เหมือนพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย(สไตล์ศาสนาคริสต์ นิกายคอทอลิก…แพมยังเคยคิดว่า ถ้าแพมมีลูก แพมควรจะตั้งชื่อลูกแพมให้เหมือนคุณย่าแพมดีมั้ยคะ คุณย่าแพมชื่อ เป็ง…น้องเป็ง ลูน่า ฮ่าฮ่าๆ) แต่ทุกคนในครอบครัวนิยมเรียกเธอว่า Nena (เนน่า) มีความหมายว่า […]

Learning to make cheese from Señor Chayo,Puebla,Mexico

Learning to make cheese from Señor Chayo,Puebla,Mexico

When Rice meets Corn… #Mexicojourney2015 เราตามหาคนทำชีสในหมู่บ้านที่เราอยู่ ไม่มีใครว่างเลย ประกอบกับเขาไม่อยากจะแชร์ความรู้ให้เราจริงๆ(เพราะมันเป็นสูตรการทำชีสประจำบ้านเขา…ความลับอะนอะ เหมือนสูตรก๋วยเตี๋ยวบ้านเราที่ใช่ว่าจะให้กันง่ายๆ) เราสอบถามคนทั้งตำบล ,อำเภอ มีคนหยิบยื่นน้ำใจมาให้เราเยอะมาก แต่มันติดตรงที่ว่า พวกเขาไม่ใช่โปรเฟซชั่นนอลจริงๆนะซิ คือพวกเขาทำเป็น พอทำได้ แต่ไม่ได้ทำชีสขายทุกๆวัน ไม่ได้ทำมาตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษ จนกระทั่งมีคุณลุงข้างบ้าน ซึ่งนานๆทีจะเจอกันเพราะเขาจะยุ่งกับงานทั้งวัน คุณลุงชื่อว่า คุณลุงชโย(ชื่อเหมือนคนไทยเลยนอะ) เราไม่รีรอ รีบตรงไปบ้านคุณลุงกับแอลลี่(น้องสาวของสามี) พวกเราพยายามร้องขอว่าให้สอนเราทำชีสเม็กซิกันหน่อยน้าาา เราอยากเรียนมากและมันเป็นหนึ่งในลิสที่เราอยากทำเมื่อมาอยู่ที่เม็กซิโก… คุณลุงคิดอยู่นาน…จนในที่สุดตอบมาในภาษาสเปน ” โอเค๊ มาซิๆ เวลา 9 โมงเช้านะ พวกเราจะเริ่มทำกัน รอบนี้เยอะหน่อย…แต่ลุงรู้ว่าหนูทำขนมเก่งหนิ?” […]