ไปเที่ยวทะเลกับป้าเลตี้

ครั้งแรกเลยนะเนี่ยกับการนั่งรถคอมบี้เก่าๆ ไปทะเลกับเพื่อนๆที่รัฐวาฮาก้า ประเทศเม็กซิกัน(เอ้ย! เม็กซิโก) เฉลี่ยเวลาไปประมาณ 12 ชั่วโมง ส่วนขากลับอะเหรอแอบนานหน่อยเพราะจอดบ่อย รถคอมบี้คันที่ว่านี้เป็นรถของเพื่อนของนิคคะชื่อ แอนโทนีโอ้ แต่คนที่นี้เรียกเขาง่ายๆว่า ตอนโญ่ Toño

We were traveling to the beach with this combi. Her name is Lety.
More than 12 hours to go and 12 hours to come back home. Thanks all companions!
It was a great trip! ไปทะเลด้วยรถคอมบี้ (รถแก่กว่าแพมอีก) ชื่อป้าเล็ทตี้ … ประสบการณ์อีกแบบ 😀
Thanks Toño for driving!

12238080_10153108728327443_5006728434170404604_oทะเลของวาฮาก้านี้สวยนะ แต่เสียอย่างนึงคลื่นแรงเว่อร์ๆ คือใครที่ไม่เก่งน้ำ แนะนำให้นั่งเล่นอยู่ชายหาดพอ เพราะเวลาลงไปว่ายแล้วว่ายไม่เป็น จะรู้สึกว่าเหมือนทะเลดูดแล้วก็ซัดเขาฝั่งอีกที ดูดดดดและก็ถาโถมซัดเข้าฝั่ง…คือแพมถึงขั้นเซ กลิ้งไปกลิ้งมาเลยคะ

พวกเราไปพักที่นั้น 3 คืน 4 วันด้วยกัน ไปพักบ้านพักตากอากาศของคุณพ่อนิค ซึ่งเขาซื้อที่ดินไว้นานมากๆ สมัยที่นิคเป็นเด็กๆ แพมก็มาครั้งแรกนะ โดยรวมถือว่าประทับใจมากๆ วิวสวย อากาศร้อนได้ใจ…แต่ขากลับเท่านั้นแหละ หนาวมากกก ยิ่งเข้าใกล้เมืองพวยบร้า(เมืองที่พ่อนิคอยู่) ยิ่งหนาว จับใจ …ปรับตัวตามอากาศแทบจะไม่ทัน

โพสนี้เป็นโพสที่ใช้เวลาเขียนานมาก แอบยืดเยื้อเพราะมัวแต่ทำอะไรอย่างอื่น หรือแอบหาข้ออ้างเพื่อทำอย่างอื่น ที่ภาษาอังกฤษเรียกว่า เรซิสแท่น แต่อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เลยลากตัวเองเข้ามาเขียนต่อให้เสร็จกับโพสๆนี้คะ

ตอนนี้แพมกับนิคอยู่ที่เมืองซีเอตเทิล รัฐวอชิงตันกับน้องสาวของนิคและชอน แฟนของนิค  ช่วงนี้ที่ซีเอตเทิลอากาศหนาวมาก มีวันนึงที่หมอกลงจัด นึกในใจว่า เฮ้ย ตอนนี้ฉันกำลังแสดงนั่งเรื่องแฮรี่พอตเตอร์รึเปล่า สลัวๆ มองไม่ค่อยเห็นอะไรเลย และอุณหภูมิ ไม่อยากจะพูด ติดลบสององศาเซลเซียสค่าาา ป๊าดดดดด! คืนนั้นไม่อยากออกไปไหนเลย อยากแค่จะหมกตัวอยู่แต่ในบ้าน อุ่นๆกับน้องหมาเท่านั้น…

IMG_5772

IMG_5760ขอพูดเรื่องทริปทะเลต่อที่เม็กซิโกนะคะ เพราะถ้าไม่เขียนบันทึกลงให้กับตัวเอง ไม่อยากมานั่งเสียใจทีหลังเมื่อเวลาผ่านไปเหมือนครั้งที่ไปเที่ยวที่ญี่ปุ่นกับนิค อ้างนั้นอ้างนี้บอกว่าจะเขียนแต่ก็ไม่เขียนซักกกที ปาไปกี่ปีแล้วก็ไม่รู้ที่บอกว่าจะเขียน และ ณ ตอนนี้ก็ยังไม่ได้เขียน ฮ่า! เพราะเอาเข้าจริงๆเวลามันผ่านไปนานมาก แทบจะจำรายละเอียดอะไรไม่ได้ซะแล้วแพมกับนิคไปพักอยู่ที่รัฐวาฮาก้า ประเทศเม็กซิโก ประมาณสามอาทิตย์ สองอาทิตย์แรกนั้นพักอยู่ในเมืองหลวงกับเพื่อนอีกคนนึงที่ชื่อว่า โอมาน โอมานเป็นศิลปินสมัครเล่นที่ทำงานอยู่ในรัฐเคเรตาโร้คะ พวกเราสองคนเจอโอมานที่นู้นคะ นิคไปเจอเขาที่ห้องเรียนศิลปะ โอมานเป็นคนเรียบร้อยและสุภาพนะ ช่วงที่โอมานมาเที่ยวที่วาฮาก้านี่ เขาไม่ค่อยสบายคะ ไอทั้งคืนเลย ไอแบบว่าทุรนทุราย รุนแรงมาก พวกเราพยายามทำชาร้อนๆ ผ้าห่มอุ่นๆ ช่วงแรกๆเหมือนกำลังจะหายดี แต่พอเวลาผ่านไป การไอ่แบบทุรนทุรายก็กลับมาอีกละ…พักหลังนี้ไม่รู้จะช่วงยังไง ขนาดเวลาผ่านไปเป็นอาทิตย์สองอาทิตย์ก็ยังเหมือนเดิม เหตุที่พวกเรามาพักอยู่ในเมืองของรัฐวาฮาก้าก็เพราะว่า นิคอยากจะมาเรียนทำงานศิลปะกับศิลปินที่อาศัยอยู่ที่นี่ ส่วนโอมานก็เช่นกัน

ส่วนสามวันสุดท้ายก่อนที่จะกลับไปเมืองพวยบร้า พวกเราเลยถือโอกาสพักร้อนด้วยกันทั้งหมด ตอนโญ่และเอ็มม่าขับรถคอมบี้จากพวยบร้ามายังวาฮาก้า ก่อนที่จะมุ่งหน้าสู่ทะเลของรัฐวาฮาก้าในแถบมาซุนเต้ ระยะทางจากในเมืองวาฮาก้าไปทะเลไม่ใช่เล่นๆเลยนะฮะ โค้งเยอะมาก เยอะมากจริงๆ ก่อนที่รถจะขึ้นดอย แพมขอกินยาแก้เมาไว้ก่อนเลย เพราะไม่อยากเหมือนตอนครั้งที่ไปปาย แม่ฮ่องสอนคะ ไงหล่ะคะ? อ้วกแตก หน้ามืดตาลาย ครั้งนี้เลยไม่คิดอะไรมาก ซัดยาแก้เมา จบปัญหาอ้วกแตก ฮ่าฮ่าๆ

พวกเราถึงทะเลวันนั้นก็มืดละคะ ตุ้มๆต่อมๆเหมือนกันนะที่มาทะเลกับรถคอมบี้คันเก่าๆ อายุเยอะกว่าแพมอีก ขอบอกตามตรงเลยว่า กลัวจะไม่ถึงเป้าหมายด้วยซ้ำ แต่ก็โชคดีที่มาถึงเป้าหมายจนได้ โล่ง+++
ตอนอยู่ทะเลพวกเราทั้งหมดก็หมกอยู่แต่ทะเล ไม่ค่อยได้ออกไปไหนเลยคะ เพราะหนทางที่จะออกไปนั้นค่อนข้างทุรกันดารเหมือนกันนะ และแอบไกลจากความเจริญนิดๆ คือต้องแพ็คอาหาร น้ำมาให้พร้อมเพื่อที่จะไม่ต้องเสียเวลาออกไปซื้อข้างนอก จริงๆแล้วข้างๆบ้านพักของพ่อนิคก็มีโรงแรมอยู่นะ แต่ราคาค่อนข้างแพง ดังนั้นการเตรียมอาหารและเครื่องดื่มมาเองจะคุ้มมากกว่า

สรุปโพสนี้ ถ้าจะให้แพมอธิบายเป็นคำพูดคงจะยากหน่อย เพราะเป็นคนที่เขียนไม่ค่อยเก่งและยิ่งช่วงนี้มือไม้ไม่ค่อยไป หัวไม่ค่อยแล่น โพสนี้จึงขออธิบายใต้ภาพแทนละกันนะคะ

IMG_5745
ร้านค้าข้างทาง ขาขึ้นดอยไปยังทะเลจ้า…ยังใช้เตาฟืนทำอาหารอยู่เลย แม้กระทั่งข้าวโพดตอติญ่ายังปลูกและโม่เองอีกด้วยคะ
IMG_5805
พอตกกลางคืนมา ไม่มีอะไรทำกันเลยมานั่งก่อกองไฟใกล้ๆชายหาด เพื่อให้ได้บรรยากาศ เอาจริงๆ ณ เวลานั้นคือร้อน ร้อนอบอ้าวด้วยแหน่ะ หน้ามัน แต่เพื่อบรรยากาศ พวกเรายอม ฮ่าฮ่าๆ
IMG_5770
พ่อครัวหัวป่า อาหารเช้าง่ายๆข้างทะเล –> ไข่คนกับขนมปัง
IMG_5796
กิจกรรมที่พวกเราทำกันนอกจากหลักๆจะว่ายน้ำ โต้คลื่น ตกปลา นั่งจิบเบียร์เย็นๆข้างชายหาด พวกเรายังพายเรือคายัคออกไปกลางทะเล เหนื่อยมากแต่คุ้มกับวิวและประสบการณ์จริงๆ สวยมากเลยคะ น้ำทะเลใสแจ๋ว สีฟ้าเข้ม คราม เขียว มีหมด ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี
IMG_5795
เจอเพื่อนใหม่ข้างชายหาด เพื่อนรุ่นเด็ก ชื่อว่า มาร์คัส รู้คร่าวๆว่าเป็นลูกชายของคนที่ซื้อบ้านอยู่ใกล้ๆชายหาด เด็กไม่อายเลยคะ ช่างเจรจา

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


You Might Also Like

First time in Mexico!

First time in Mexico!

หลังจากที่พวกเราสองคนท่องเที่ยวอยู่ใน LA อยู่สักพักนึง (ประมาณ 5 วัน) ก็ถึงเวลาที่เราต้องบินไปเม็กซิโกแล้วจ้า ตื่นเต้นอยู่ไม่ใช่น้อย(สำหรับแพม ครั้งนี้ครั้งแรกเลย)…พวกเราออกเดินทางจากสนามบินนานาชาติในกรุง LA โดยใช้บริการสายการบิน Alaska Airline ออกเดินทางจากสนามบินประมาณ 11.00 ตอนเช้าของวันที่ 5 ก.ค. 2555 ใช้เวลาประมาณเกือบสามชั่วโมงถึงเม็กซิโก ซิตี้ พอพวกเราถึงเม็กซิโกก็เย็นซะแล้ว คือเวลาที่เม็กซิโกจะเร็วกว่าเวลาที่เมกาประมาณ 2 ชั่วโมง ส่วนประเทศไทยนั้น เม็กซิโกจะช้าไปประมาณ 12 ชั่วโมงกับอีก 15 นาที เครื่องบินของพวกเราไปลงจอดที่สนามบินนานาชาติในกรุงเม็กซิโกซีตี้ จากนั้นพวกเราสองคนก็ต้องนั่งรถต่อไปอีกเมืองนึงซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวงของเม็กซิโกประมาณ 2 ชั่วโมง […]

มุดโบสถ์เม็กซิกันเพื่อภูเขาไฟ!

มุดโบสถ์เม็กซิกันเพื่อภูเขาไฟ!

เพิ่งกลับมาถึงประเทศไทยคะ jet lag อยู่ประมาณ 2-3 วัน ถือว่าไม่มากนะคะถ้าเทียบกับคนอื่นๆ บางคนกินเวลาไปเกือบเดือนเลย(แม่ของนิคเป็นคะหลังจากมาเที่ยวที่ประเทศไทย 2 อาทิตย์) กว่าที่ร่างกายจะฟื้นคืนสภาพเข้าสู่โหมดเดิม แพมไม่ได้เขียนอัพเดทบล็อคเกี่ยวกับเม็กซิโกมานานมากแล้วคะ เป็นเพราะช่วงเวลาที่อยู่ที่นั่นแทบจะไม่มีเวลาเลยคะ ไปนู้นไปนี่อยู่ตลอดเวลา พอกลับมาถึงบ้านมันก็เพลียแล้วก็อยากนอนเลย เอาเป็นว่าเรามาเริ่มกันเลยกับวันที่ 3 ในประเทศเม็กซิโก ————————————————————————————————- วันที่ 3 ในประเทศเม็กซิโก พวกเราทั้งสองคนตื่นนอนกันในเวลาประมาณ 9 โมงเช้าคะ วันนี้ตื่นเช้าหน่อยเพราะคุณพ่อของนิคมาปลุก(คือคุณพ่อหิวข้าว) พวกเรามีนัดไปกินข้าวกันนอกบ้านคะสำหรับมือเช้า ร้านอาหารที่เราไปกินก็ใช่ว่าจะอยู่ไกลจากบ้านมากนะ ขับรถไปประมาณ 10 นาทีก็ถึงแล้วคะ เป็นร้านเล็กๆที่ขายอาหารจำพวกทาโก้ ตอติญ่า อาหารเม็กซิกันทั่วไป และน้ำผลไม้ปั่น […]

อ่อ…พึ่งรู้ว่าเขาขายต้นไม้กันแบบนี้ที่เม็กซิโก

อ่อ…พึ่งรู้ว่าเขาขายต้นไม้กันแบบนี้ที่เม็กซิโก

หลังจากที่พวกเราไปเยี่ยมชมโบสถ์ข้างๆร้านอาหาร พ่อของนิคนึกอะไรไม่รู้ เค้าอยากให้แพมและนิคปลูกต้นไม้คนละ 1 ต้นที่สวนหน้าบ้าน(เพื่อเป็นที่ระลึก) เค้าบอกว่าดีออกถ้ามีต้นไม้สองคนช่วยกันปลูก ตลาดที่ขายต้นไม้นั้นอยู่ไกลออกไปจากหมู่บ้านที่เราอยู่ประมาณ 30 นาทีคะ เป็นเมืองที่ชื่อ Atlixco พื้นที่ของเมืองๆนี้ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่เพื่อการเกษตร ตลอดทางที่เราขับเราเข้าไปในตัวเมืองจะพบเจอทุ่งข้าวโพดสุดลูกหูลูกตา ถ้าเปรียบเทียบกับบ้านเราคงเห็นเป็นทุ่งนา คนที่นี่กินข้าวโพดเป็นอาหารหลักคะ คือเค้าจะปลูกข้าวโพดหลากหลายสายพันธุ์มาก มีตั้งแต่ข้าวโพดสีเหลือง สีขาว สีน้ำเงิน(จริงๆนะ) เป็นต้น ซึ่งหลักคือเค้าจะนำมาทำเป็นแผ่นตอติญ่า นอกจากข้าวโพดแล้วชาวนาที่นี่ยังปลูกต้นกระบองเพชรหูมิกกี้เม้าท์ เป็นฟาร์มเลยคะ เยอะมากกกก คือถือว่ากินกันเป็นล่ำป็นสันเลยที่เดียว เมือง Atlixco เป็นเมืองเล็กๆคะ แต่เค้ามีตลาดดอกไม้และต้นไม้ประดับที่ใหญ่มาก ถ้าใครเคยมาเชียงใหม่แล้วมีโอกาสไปกาดคำเที่ยง ตลาดขายดอกไม้ ต้นไม้รายใหญ่ของเชียงใหม่ ตลาดที่ Atlixco มีขนาดใหญ่กว่ากาดคำเที่ยงประมาณ […]