Amaury และ Kevin อาสาพาเที่ยวฟาร์ม

When Rice meets Corn…
#Mexicojourney2015
พวกเรามาพักอยู่ที่นี่ บ้านพักของมาร์โค้เป็นบ้านหลังเล็กๆ ไม่ใหญ่และไม่มีอะไรที่แฟนซีเลย มาร์โค้อาศัยอยู่คนเดียวกับน้องแมวชื่อว่า วิชชี่ …ส่วนแฟนมาร์โค้(ซึ่งตอนนี้เป็นภรรยาแล้ว)ก็จะมาเยี่ยมหาเขาเป็นพักๆแต่ไม่บ่อย เพราะบ้านของเธออยู่ในเมือง เราสองคนพักอยู่ด้านล่างของบ้านซึ่งจริงๆแล้วอยู่ยากมาก ฮ่าฮ่าๆ ไม่มีอะไรเลย เตียงธรรมดาๆและห้องที่อับๆมืดๆ มีหน้าต่างแค่บานเล็กๆ บานเดียว ไม่มีเครื่องใช้ไฟฟ้าใดๆยกเว้นเตาแก๊สเก่าๆและวิทยุที่มาร์โค้ชอบเปิดฟังเพลงเวลาเขาทำงานศิลปะ
.
ช่วงแรกๆแพมอยู่ไม่ได้เลยนะเพราะเป็นคนที่ไม่ชอบห้องที่อับๆเหม็นๆ ไม่มีแสงลอดผ่านเข้ามา แต่พวกเราสองคนก็บริหารจัดการจนอยู่ครบเดือนนึงและสุดท้าย ที่นี่ ตรงนี้กลับเป็นที่ที่พวกเราสองคนชอบที่สุดเพราะมันสบายใจและรู้สึกมีอิสรภาพกับชีวิต ไม่ต้องมีใครมาคอยกดดันหรือไม่ต้องพยายามทำให้ใครรักหรือยอมรับในสิ่งที่พวกเราเป็น…
.
หมู่บ้านที่มาร์โค้อยู่เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ชื่อ ออดูญ่า (Orduña) เล็กจริงๆนะ เดินไปไหนก็มีคนรู้จัก หมู่บ้านนี้จะโด่งดังในเรื่องของกาแฟ คือเขาจะปลูกกาแฟเยอะมาก มีทุกสายพันธุ์เลยคะ อากาศที่หมู่บ้านนี้จะเทียบเคียงได้กับอากาศที่หมู่บ้านป่าเมี่ยง จ.เชียงใหม่บ้านเรา แต่แค่จะไม่ชื้นเท่าบ้านเราเท่านั้น…
.
โชคดีตอนช่วงที่อยู่ที่นั้นมีแต่ชาวบ้านคอยหยิบยื่นอะไรให้ต่างๆนานา ทุกคนใจดีและเป็นกันเองมาก แพมเจอเพื่อนคนนึงชื่อ อะมาวรี่ หล่อนเป็นคนที่เก่งและกล้าแสดงออกมา หล่อนบอกว่าหล่อนอยากมีเพื่อนต่างชาติเพราะจะได้ฝึกภาษาอังกฤษ(สรุปแล้ว ตรูไม่ได้ฝึกภาษาสเปนเลย ฮ่าฮ่าๆ) เราก็บอกเธอว่า เราอยากหาคนสอนเราทำชีส เราพอมีพื้นฐานนะแต่เราอยากได้รายละเอียดและตอนนี้เรามีคำถามเยอะแยะเต็มหัวไปหมดเลย….(ยอมรับว่าช่วงนั้นเราค่อนข้างบ้าเรื่องการทำชีส เพราะเราคิดว่า ไหนๆก็มาแล้ว อยากทำอะไรก็ทำ ลองให้ถึงที่สุด)
.
จนในที่สุด อะเมารี่บอกกับแพมว่า หล่อนหาคนสอนชีสได้คนนึง เป็นป้าของเพื่อนสนิทของเธอ ป้ามีฟาร์มวัวนมอยู่อีกเมืองนึงแต่ต้องนั่งรถเมล์เก่าๆไปที่เมืองนั้น รถอาจจะไม่ถึงหน้าบ้านป้าเลย ดังนั้นพวกเราต้องเดินเข้าไปอีก…และ “ไม่แน่ใจว่าป้าเขาจะสอนรึเปล่านะ แต่ลองดู…ถ้าไม่ได้ก็ถือว่าไปเที่ยวฟาร์มบนดอย…นอะ ลองๆ” อะเมารี่กล่าว
.
อะเมารี่และเพื่อนอีกคน เควิ้น(Kevin)อาสาพาแพมไปเยี่ยมป้าเขาเสาร์นี้แล้ว….
“เจอกันเก้าโมงเช้านะ เราจะไปโบกรถแท็กซี่จากหมู่บ้านไปที่ป้ายรถเมล์….เธอพร้อมนะ” อะเมารี่ตื่นเต้นมากกกก (เพราะชีชอบถ่ายรูป ชอบแฟชั่นโชว์ หล่อนบอกว่า หล่อนจะเตรียมพร็อบและกล้องถ่ายรูปดีๆเพื่อไปเก็บภาพ)
.
แพม …” (สรุปเราจะไปเรียนทำชีสหรืออะไรเดินแฟชั่นโชว์ ฮ่าฮ่าๆ….แต่ฉันพร้อมแล้ววววว)”
** น่าจะเดากันออกนอะว่าใครคืออะเมารี่ ^^

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


You Might Also Like

First time in Mexico!

First time in Mexico!

หลังจากที่พวกเราสองคนท่องเที่ยวอยู่ใน LA อยู่สักพักนึง (ประมาณ 5 วัน) ก็ถึงเวลาที่เราต้องบินไปเม็กซิโกแล้วจ้า ตื่นเต้นอยู่ไม่ใช่น้อย(สำหรับแพม ครั้งนี้ครั้งแรกเลย)…พวกเราออกเดินทางจากสนามบินนานาชาติในกรุง LA โดยใช้บริการสายการบิน Alaska Airline ออกเดินทางจากสนามบินประมาณ 11.00 ตอนเช้าของวันที่ 5 ก.ค. 2555 ใช้เวลาประมาณเกือบสามชั่วโมงถึงเม็กซิโก ซิตี้ พอพวกเราถึงเม็กซิโกก็เย็นซะแล้ว คือเวลาที่เม็กซิโกจะเร็วกว่าเวลาที่เมกาประมาณ 2 ชั่วโมง ส่วนประเทศไทยนั้น เม็กซิโกจะช้าไปประมาณ 12 ชั่วโมงกับอีก 15 นาที เครื่องบินของพวกเราไปลงจอดที่สนามบินนานาชาติในกรุงเม็กซิโกซีตี้ จากนั้นพวกเราสองคนก็ต้องนั่งรถต่อไปอีกเมืองนึงซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวงของเม็กซิโกประมาณ 2 ชั่วโมง […]

มุดโบสถ์เม็กซิกันเพื่อภูเขาไฟ!

มุดโบสถ์เม็กซิกันเพื่อภูเขาไฟ!

เพิ่งกลับมาถึงประเทศไทยคะ jet lag อยู่ประมาณ 2-3 วัน ถือว่าไม่มากนะคะถ้าเทียบกับคนอื่นๆ บางคนกินเวลาไปเกือบเดือนเลย(แม่ของนิคเป็นคะหลังจากมาเที่ยวที่ประเทศไทย 2 อาทิตย์) กว่าที่ร่างกายจะฟื้นคืนสภาพเข้าสู่โหมดเดิม แพมไม่ได้เขียนอัพเดทบล็อคเกี่ยวกับเม็กซิโกมานานมากแล้วคะ เป็นเพราะช่วงเวลาที่อยู่ที่นั่นแทบจะไม่มีเวลาเลยคะ ไปนู้นไปนี่อยู่ตลอดเวลา พอกลับมาถึงบ้านมันก็เพลียแล้วก็อยากนอนเลย เอาเป็นว่าเรามาเริ่มกันเลยกับวันที่ 3 ในประเทศเม็กซิโก ————————————————————————————————- วันที่ 3 ในประเทศเม็กซิโก พวกเราทั้งสองคนตื่นนอนกันในเวลาประมาณ 9 โมงเช้าคะ วันนี้ตื่นเช้าหน่อยเพราะคุณพ่อของนิคมาปลุก(คือคุณพ่อหิวข้าว) พวกเรามีนัดไปกินข้าวกันนอกบ้านคะสำหรับมือเช้า ร้านอาหารที่เราไปกินก็ใช่ว่าจะอยู่ไกลจากบ้านมากนะ ขับรถไปประมาณ 10 นาทีก็ถึงแล้วคะ เป็นร้านเล็กๆที่ขายอาหารจำพวกทาโก้ ตอติญ่า อาหารเม็กซิกันทั่วไป และน้ำผลไม้ปั่น […]

อ่อ…พึ่งรู้ว่าเขาขายต้นไม้กันแบบนี้ที่เม็กซิโก

อ่อ…พึ่งรู้ว่าเขาขายต้นไม้กันแบบนี้ที่เม็กซิโก

หลังจากที่พวกเราไปเยี่ยมชมโบสถ์ข้างๆร้านอาหาร พ่อของนิคนึกอะไรไม่รู้ เค้าอยากให้แพมและนิคปลูกต้นไม้คนละ 1 ต้นที่สวนหน้าบ้าน(เพื่อเป็นที่ระลึก) เค้าบอกว่าดีออกถ้ามีต้นไม้สองคนช่วยกันปลูก ตลาดที่ขายต้นไม้นั้นอยู่ไกลออกไปจากหมู่บ้านที่เราอยู่ประมาณ 30 นาทีคะ เป็นเมืองที่ชื่อ Atlixco พื้นที่ของเมืองๆนี้ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่เพื่อการเกษตร ตลอดทางที่เราขับเราเข้าไปในตัวเมืองจะพบเจอทุ่งข้าวโพดสุดลูกหูลูกตา ถ้าเปรียบเทียบกับบ้านเราคงเห็นเป็นทุ่งนา คนที่นี่กินข้าวโพดเป็นอาหารหลักคะ คือเค้าจะปลูกข้าวโพดหลากหลายสายพันธุ์มาก มีตั้งแต่ข้าวโพดสีเหลือง สีขาว สีน้ำเงิน(จริงๆนะ) เป็นต้น ซึ่งหลักคือเค้าจะนำมาทำเป็นแผ่นตอติญ่า นอกจากข้าวโพดแล้วชาวนาที่นี่ยังปลูกต้นกระบองเพชรหูมิกกี้เม้าท์ เป็นฟาร์มเลยคะ เยอะมากกกก คือถือว่ากินกันเป็นล่ำป็นสันเลยที่เดียว เมือง Atlixco เป็นเมืองเล็กๆคะ แต่เค้ามีตลาดดอกไม้และต้นไม้ประดับที่ใหญ่มาก ถ้าใครเคยมาเชียงใหม่แล้วมีโอกาสไปกาดคำเที่ยง ตลาดขายดอกไม้ ต้นไม้รายใหญ่ของเชียงใหม่ ตลาดที่ Atlixco มีขนาดใหญ่กว่ากาดคำเที่ยงประมาณ […]