Amaury และ Kevin อาสาพาเที่ยวฟาร์ม

When Rice meets Corn…
#Mexicojourney2015
พวกเรามาพักอยู่ที่นี่ บ้านพักของมาร์โค้เป็นบ้านหลังเล็กๆ ไม่ใหญ่และไม่มีอะไรที่แฟนซีเลย มาร์โค้อาศัยอยู่คนเดียวกับน้องแมวชื่อว่า วิชชี่ …ส่วนแฟนมาร์โค้(ซึ่งตอนนี้เป็นภรรยาแล้ว)ก็จะมาเยี่ยมหาเขาเป็นพักๆแต่ไม่บ่อย เพราะบ้านของเธออยู่ในเมือง เราสองคนพักอยู่ด้านล่างของบ้านซึ่งจริงๆแล้วอยู่ยากมาก ฮ่าฮ่าๆ ไม่มีอะไรเลย เตียงธรรมดาๆและห้องที่อับๆมืดๆ มีหน้าต่างแค่บานเล็กๆ บานเดียว ไม่มีเครื่องใช้ไฟฟ้าใดๆยกเว้นเตาแก๊สเก่าๆและวิทยุที่มาร์โค้ชอบเปิดฟังเพลงเวลาเขาทำงานศิลปะ
.
ช่วงแรกๆแพมอยู่ไม่ได้เลยนะเพราะเป็นคนที่ไม่ชอบห้องที่อับๆเหม็นๆ ไม่มีแสงลอดผ่านเข้ามา แต่พวกเราสองคนก็บริหารจัดการจนอยู่ครบเดือนนึงและสุดท้าย ที่นี่ ตรงนี้กลับเป็นที่ที่พวกเราสองคนชอบที่สุดเพราะมันสบายใจและรู้สึกมีอิสรภาพกับชีวิต ไม่ต้องมีใครมาคอยกดดันหรือไม่ต้องพยายามทำให้ใครรักหรือยอมรับในสิ่งที่พวกเราเป็น…
.
หมู่บ้านที่มาร์โค้อยู่เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ชื่อ ออดูญ่า (Orduña) เล็กจริงๆนะ เดินไปไหนก็มีคนรู้จัก หมู่บ้านนี้จะโด่งดังในเรื่องของกาแฟ คือเขาจะปลูกกาแฟเยอะมาก มีทุกสายพันธุ์เลยคะ อากาศที่หมู่บ้านนี้จะเทียบเคียงได้กับอากาศที่หมู่บ้านป่าเมี่ยง จ.เชียงใหม่บ้านเรา แต่แค่จะไม่ชื้นเท่าบ้านเราเท่านั้น…
.
โชคดีตอนช่วงที่อยู่ที่นั้นมีแต่ชาวบ้านคอยหยิบยื่นอะไรให้ต่างๆนานา ทุกคนใจดีและเป็นกันเองมาก แพมเจอเพื่อนคนนึงชื่อ อะมาวรี่ หล่อนเป็นคนที่เก่งและกล้าแสดงออกมา หล่อนบอกว่าหล่อนอยากมีเพื่อนต่างชาติเพราะจะได้ฝึกภาษาอังกฤษ(สรุปแล้ว ตรูไม่ได้ฝึกภาษาสเปนเลย ฮ่าฮ่าๆ) เราก็บอกเธอว่า เราอยากหาคนสอนเราทำชีส เราพอมีพื้นฐานนะแต่เราอยากได้รายละเอียดและตอนนี้เรามีคำถามเยอะแยะเต็มหัวไปหมดเลย….(ยอมรับว่าช่วงนั้นเราค่อนข้างบ้าเรื่องการทำชีส เพราะเราคิดว่า ไหนๆก็มาแล้ว อยากทำอะไรก็ทำ ลองให้ถึงที่สุด)
.
จนในที่สุด อะเมารี่บอกกับแพมว่า หล่อนหาคนสอนชีสได้คนนึง เป็นป้าของเพื่อนสนิทของเธอ ป้ามีฟาร์มวัวนมอยู่อีกเมืองนึงแต่ต้องนั่งรถเมล์เก่าๆไปที่เมืองนั้น รถอาจจะไม่ถึงหน้าบ้านป้าเลย ดังนั้นพวกเราต้องเดินเข้าไปอีก…และ “ไม่แน่ใจว่าป้าเขาจะสอนรึเปล่านะ แต่ลองดู…ถ้าไม่ได้ก็ถือว่าไปเที่ยวฟาร์มบนดอย…นอะ ลองๆ” อะเมารี่กล่าว
.
อะเมารี่และเพื่อนอีกคน เควิ้น(Kevin)อาสาพาแพมไปเยี่ยมป้าเขาเสาร์นี้แล้ว….
“เจอกันเก้าโมงเช้านะ เราจะไปโบกรถแท็กซี่จากหมู่บ้านไปที่ป้ายรถเมล์….เธอพร้อมนะ” อะเมารี่ตื่นเต้นมากกกก (เพราะชีชอบถ่ายรูป ชอบแฟชั่นโชว์ หล่อนบอกว่า หล่อนจะเตรียมพร็อบและกล้องถ่ายรูปดีๆเพื่อไปเก็บภาพ)
.
แพม …” (สรุปเราจะไปเรียนทำชีสหรืออะไรเดินแฟชั่นโชว์ ฮ่าฮ่าๆ….แต่ฉันพร้อมแล้ววววว)”
** น่าจะเดากันออกนอะว่าใครคืออะเมารี่ ^^

This entry was posted in TRAVEL.

Sourdough bread from Beacon Hill Starter

แพมเริ่มสนใจการทำขนมปังสไตล์ Artisan มานานแล้วคะเพราะชอบที่รสชาดอร่อย ซับซ้อนซ่อนเงื่อนบอกไม่ถูก น่าตาสวยงาม เจ๋งดีและที่สำคัญเมื่อมาค้นพบเรื่องวิธีการทำยิ่งชอบใหญ่เพราะมันเหมือนการทำงานศิลปะ ทำสมาธิไปในตัว ต้องมีระเบียบวินัย ต้องใส่ใจ เมื่อก่อนชอบตามกระแสการทำขนมปังเพราะแอบคิดว่าเป็นศาสตร์ที่น่าสนใจมากเพราะทุกขั้นตอนการทำจะใช้มือสัมผัสและต้องเข้าใจโดว์เป็นอย่างมากและมันดูเท่ห์ดีนะ ” โอ้ย ผู้หญิงทำขนมปัง….สุดยอดอะ” แต่พอศึกษามาเรื่อยๆ ฝึกทำเกือบทุกวัน ชิมขนมปังจากเจ้าอร่อยๆหลายที่  ณ ตรงนี้ (ก็ยังชอบ) เราคิดว่า การทำขนมปังมันสนุกดีนะ ยิ่งทำแบบที่ไม่มีอะไรกดดัน …สวรรค์ชัดๆ

หลายปีก่อนหน้านี้เราฝึกทำขนมปังจากเสต็ปแรกๆ ทั้งขนมปังจืดและขนมปังหวาน ลองทำมาเกือบหมดแล้ว ซึ่งขนมปังส่วนใหญ่ที่เคยทำจะใช้ยีสต์สำเร็จรูปที่มาจากโรงงานอุตสาหกรรม มันก็ง่ายดีนะและขนมปังที่ออกมาก็รสชาดไม่เลวเลย จะทำให้อร่อยสุดๆก็ทำได้

ย้อนไปเมื่อ 3-4 ปีที่แล้ว เราไปทานอาหารเย็นกับสามีที่ร้านอาหารเมดิเตอเรเนี่ยน ย่านถนนลอยเคราะห์ จ.เชียงใหม่ ชื่อร้านว่า Chez Marco ทุกครั้งที่เราไปถึงที่ร้าน ทางร้านเขาจะมีขนมปังโฮมเมดมาเสริฟให้ที่โต๊ะเสมอเพื่อกินรองท้อง ลักษณะเป็น Appitizer  ช่วงเวลานั้นเรากับสามีจะชอบขนมปังร้านเขามากเพราะมันกรอบแข็งข้างนอกแต่ข้างในมันจะนุ่มและมีความดึ๋งในตัว…จำได้ว่า เราสองคนจะไปร้านเขาเพื่อขนมปังเสมอ ฮ่าฮ่าๆ (อิ่มก่อนที่อาหารจานหลักจะมาถึงด้วยซ้ำ) สามีเราเลยถามเจ้าของร้านว่า “ขนมปังทำเองเหรอ มีสูตรหรือเทคนิคพิเศษอะไรรึเปล่า เพราะมันอร่อยมาก” เจ้าของร้านหันมายิ้มกับพวกเราแล้วบอกว่า “ไม่มีอะไรพิเศษเลย พวกเราหมักแป้งข้ามคืนแล้วค่อยมาอบอีกวันนึง ขึ้นรูปก็ง่ายๆ ธรรมดา” ตอนนั้นเราหูผึ่งเลย คิดในใจ “ขนมปังไรหวาา  หมักข้ามคืนแล้วค่อยมาอบอีกวัน ปกติขนมปัง(ที่เราเคยทำมาหรือเรียนรู้มา) ถ้านวดแป้งเสร็จแล้ว พรูฟให้ขึ้นก็ต้องอบเลยซิ”

นั่นแหละคะ เลยเป็นที่มาของความบ้าคลั่งเรื่องขนมปัง ตลอดเวลาเราคิดอยู่เสมอว่า เขาทำยังไง ทำไมขนมปังเขาอร่อยมากและสูตรอะไรนะที่จะสามารถอบขนมปังให้ได้เหมือนเขา…เราคลั่งเรื่องนี้มาก ทุกครั้งที่ไปเที่ยวชิมขนมปังที่ไหน เราจะใช้ขนมปังร้านเชมาโค้เป็นหลักบรรทัดฐานตลอด ถ้าไม่อร่อยเท่าเขา…ร้านนี้/ร้านนั้นไม่อร่อยละ

ช่วงนั้นก็ได้ยินเรื่องขนมปังเปรี้ยว ขนมปังซาวโดว์แต่ก็ยังไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก

เราอ่านหนังสือและก็ดูยูทูปอย่างเยอะ เวลาเดินทางไปเยี่ยมพ่อแม่สามีทางฝั่งอเมริกา ก็มีโอกาสได้ชิมขนมปังดีๆและมันก็อร่อยมากกก ทำไมมันอร่อยจัง เขาทำอย่างไร ศึกษาอยู่เสมอด้วยตัวเอง …..ไม่สุดใจ วันนึงต้องทำให้ได้

จริงๆการทำขนมปังให้อร่อยสุดๆๆ มันมีหลากหลายสไตล์ หลายเทคนิคมากเลยคะ แต่ตอนนี้ที่ชอบมากและภาคภูมิใจเป็นที่สุดคือ ขนมปังซาวโดว์จากยีสต์ธรรมชาติที่หมักขึ้นเอง รอบนี้เราหมักยีสต์จากแป้งสาลีอินทรีย์ธรรมดาๆ ในห้องครัวเล็กๆของน้องสาวสามีและคู่หมั้นของเธอในเมืองบีคอนฮิว รัฐซีเอตเทิล ประเทศสหรัฐอเมริกา เลยเป็นที่มาของชื่อนี้  Beacon Hill Starter เราคิดว่า เราประสบความสำเร็จนะและเราก็อยากจะแชร์ให้คนอื่นได้ลองทำกินเองดูบ้าง…

ถ้าใครสนใจวิธีการทำขนมปังจากยีสต์ธรรมชาติ,ขนมปังซาวโดว์,วิธีการทำขนมปังและอื่นๆที่เกี่ยวข้อง(ที่แพมสามารถช่วยเหลือหรือให้คำปรึกษาได้) สามารถสอบถามแพมเข้ามาได้ในอิเมล์หรือเฟซบุ๊คแฟนเพจ 

ยินดีมากๆเลย

ขอให้มีความสุขกับการอบขนมนะ

Learning to make cheese from Señor Chayo,Puebla,Mexico

When Rice meets Corn…
#Mexicojourney2015
เราตามหาคนทำชีสในหมู่บ้านที่เราอยู่ ไม่มีใครว่างเลย ประกอบกับเขาไม่อยากจะแชร์ความรู้ให้เราจริงๆ(เพราะมันเป็นสูตรการทำชีสประจำบ้านเขา…ความลับอะนอะ เหมือนสูตรก๋วยเตี๋ยวบ้านเราที่ใช่ว่าจะให้กันง่ายๆ) เราสอบถามคนทั้งตำบล ,อำเภอ มีคนหยิบยื่นน้ำใจมาให้เราเยอะมาก แต่มันติดตรงที่ว่า พวกเขาไม่ใช่โปรเฟซชั่นนอลจริงๆนะซิ คือพวกเขาทำเป็น พอทำได้ แต่ไม่ได้ทำชีสขายทุกๆวัน ไม่ได้ทำมาตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษ จนกระทั่งมีคุณลุงข้างบ้าน ซึ่งนานๆทีจะเจอกันเพราะเขาจะยุ่งกับงานทั้งวัน คุณลุงชื่อว่า คุณลุงชโย(ชื่อเหมือนคนไทยเลยนอะ) เราไม่รีรอ รีบตรงไปบ้านคุณลุงกับแอลลี่(น้องสาวของสามี) พวกเราพยายามร้องขอว่าให้สอนเราทำชีสเม็กซิกันหน่อยน้าาา เราอยากเรียนมากและมันเป็นหนึ่งในลิสที่เราอยากทำเมื่อมาอยู่ที่เม็กซิโก…
คุณลุงคิดอยู่นาน…จนในที่สุดตอบมาในภาษาสเปน ” โอเค๊ มาซิๆ เวลา 9 โมงเช้านะ พวกเราจะเริ่มทำกัน รอบนี้เยอะหน่อย…แต่ลุงรู้ว่าหนูทำขนมเก่งหนิ?”
พูดอย่างงี้ก็มีนัยๆแล้วว่า ลุงชอบขนม ^^ ” ได้คะ พรุ่งนี้แพมจะอบเค้กที่อร่อยที่สุดเพื่อเอามาฝากทั้งครอบครัวคุณลุงเองและทีมงานคุณลุงนะคะ” ณ วินาทีนั้นคือ ตื่นเต้นมากกกก เพราะมันเป็นอะไรที่เราพยายามตามหาตั้งแต่เรามาถึงที่เม็กซิโก นั่นก็คือ การเรียนรู้การทำชีสเม็กซิกัน!

I was looking for someone who can teach me how to make Mexican cheeses. It was hard because no one wanna shared really and most of cheese makers were very busy. I wanted to learn from masters(at least they should sell cheese or have a farm.)
Finally,there was one cheese maker nearby our house in Puebla volunteered to teach me how to make cheese but he wanted to trade with my knowledge and baked goods. His name is Chayo( I’m not sure I spelt his name correctly) He makes and sells cheese almost everyday. He told me to come back tomorrow at 9 am with cakes. YAY!
My heart was beating fast. It was one of my to DO list in Mexico.
I was ready…. Yep .
Continue reading →

This entry was posted in TRAVEL.

Homemade Vanilla Extract

วนิลาแท้ๆราคามันแพงนะ จะทำขนมทีนึงจะซื้อวนิลาแท้มาทำมันจะคุ้มกันมั้ยนี่!

ดังนั้นทำยังไงกันดีหล่ะ?

ก็กลับไปใช้วนิลาปลอมหรือ Imitation Vanilla หลายคนยังบอกว่า หอมกว่าวนิลาแท้อีกกกก ฮ่าฮ่าๆๆ  อ้าวๆไปกันใหญ่แล้ว

ไม่เอา! เราเลิกใช้แล้ว

แต่เพื่อนๆรูัมั้ยว่า วนิลาปลอมเป็นอันตรายต่อร่างกายนะคะและยิ่งเราบริโภคในปริมาณมากๆ มันมีสารบางอย่างที่ทำให้สมองของเรามึนๆ (บางยี่ห้อมก็หอมเหมือนของจริงเลยนะ บางยี่ห้อส่วนใหญ่แทบบบบไม่ได้เรื่องเลย เหมือนกำลังดมสีทาบ้าน) ถ้าเพื่อนๆมีโอกาสลองหาซื้อวนิลาแท้มาใช้ดูซิและจะพบว่ากลิ่นมันหอมเย้ายวนใจมาก หอมมมแบบที่เราไม่ต้องกลัวว่าจะเป็นพิษต่อร่างกาย แพงหน่อย แต่ดีนะ ถือว่าทำกินเองในครอบครัวละกันเนอะ

โพสนี้แพมเลยจะมาแชร์วิธีการทำวนิลาสกัดชนิิดน้ำเองใช้ในบ้าน ทำเยอะหน่อยแต่คุ้มและเก็บได้นานอีกด้วย (เจ็บครั้งเดียวตรงตอนซื้อวัตถุดิบในช่วงแรกๆ)

Homemade Vanilla Extract (ปริมาณ 750 ml.)

Continue reading →

Banana Caramel Whoopie Pies

แพมเพิ่งทำขนมตัวนี้ไปหมาดๆเพื่อใช้ในงานเปิดตัวผลงานศิลปะของสามีแพมกับเพื่อนๆคะ ที่ Sangdee Gallery  หมดเร็วมากๆๆ ฮ่าฮ่าๆ ไม่ถึงชั่วโมง (ไม่รู้ว่าคนในงานหิวข้าวรึเปล่า) อร่อยดีคะ หอมกลิ่นคาราเมลสุดๆและที่สำคัญนะ ไม่ยากเลย…พอเอาไปเสริฟในงานปุ๊บ ดูหรูเลย ทั้งๆที่ตัวคุกกี้ก็เหมือนเค้กกล้วยหอมแต่จะแบนกว่าเล็กน้อยและตัวครีม ก็คือครีมที่เราใช้บีบบนลงตัวเค้กนั่นเองคะ

แพมเลือกทำขนมตัวนี้เพราะในช่องฟรีซที่บ้านมีกล้วยหอมอินทรีย์อยู่เต็มเลย บดและแพ็คไว้เรียบร้อย คาราเมลก็มีติดตู้เย็นอยู่แล้ว จะทำเค้กกล้วยหอมก็เบื่อแล้วอ่า จะทำมัฟฟินกล้วยหอมก็ทำาาาจนเพื่อนๆจำได้หมด จะทำคัพเค้กกล้วยหอมก็นะ ช่วงนี้ที่เชียงใหม่ค่อนข้างร้อนโดยเฉพาะเวลาฝนจะตก อบอ้าวมาก แพมก็เลยกลัวครีมคัพเค้กมันจะละลายหรือขนส่งลำบาก …ไอ่ไอเดียคัพเค้กเลยตัดออกไปเลย

จนมาจบอยู่ที่เมนูนี้คะ …ชิ้นพอคำ ไม่เล็ก ไม่ใหญ่เกิน เดินถือกินได้ง่ายๆ ไม่ต้องอาศัยอุปกรณ์อะไรให้มากมาย…

ใครกำลังแพลนจัดงานปาร์ตี้ วูปปี้พายเป็นไอเดียที่เจ๋งมากเลยคะ ลองเอาไปประยุกต์ดู …ขอเชียร์ๆๆ

Banana Caramel Whoopie Pies

Continue reading →