Coatepec เมืองเล็กๆ แต่เสน่ห์เพียบ

บ้านมาร์โค้ เพื่อนของนิค

แพมมาเที่ยวเมือง Coatepec เป็นครั้งแรก กัวเตเป็กเป็นเมืองเล็กๆที่อยู่ในรัฐเวราครูซ(Veracruz) ประเทศเม็กซิโก เมืองนี้มีสภาพภูมิอากาศเหมือนบ้านเราเลยคะ คือร้อนชื้น ต้นไม้ใบหญ้าที่เมืองนั้นจึงเหมือนบ้านเรา เช่น ต้นกล้วย ต้นกาแฟ ต้นไผ่ เป็นต้น และยุงก็เยอะเหมือนบ้านเรา (เอิ่มมม…ประเด็นหลังไม่แฮปปี้เลยเนอะ) และจะมีแมลงอะไรไม่รู้ตัวเล็กๆ เล็กมากเหมือนแมลงวี่ เวลากัดเราทีนึงเราจะไม่รู้ตัวเลย แต่คันมากๆๆ ถ้าใครที่ทนความคันไม่ไหว เกาแล้วก็เกา รับรองว่ามีแผลเป็นที่ผิวหนังแน่นอนคะ (แพมโดนกัดประมาณ 15-20 จุด…ทรมานนนนนน มาก) แต่ก็นะ ถ้าใครได้ฟังเท่านี้คงไม่ค่อยอยากมาเยือนเมืองนี้ (ถ้ามาแนะนำให้พกยากันยุงมาด้วยนะคะ)

ถึงเมืองนี้จะมียุงเยอะ(เหมือนบ้านเรา) แต่เสน่ห์ของเมืองนั้นเพียบนะคะ กัวเตเป็ก แปลว่า ภูเขางู (กัวเต แปลว่า งู ส่วนคำว่า เป็ก แปลว่า ภูเขาหรือดอยเล็กๆ) เป็นเมืองที่โด่งดังเรื่องกาแฟมากๆ ทั้งรัฐนี้จะมีชาวสวนที่ปลูกกาแฟขายจนร่ำจนรวย The Capital of Coffee in Mexico เพราะสภาพภูมิอากาศที่เอื้ออำนวยต่อการเจริญเติบโตของต้นกาแฟ Continue reading →

14 ของกินประเทศลาวที่ไม่ควรพลาด!

แพมกับนิคเพิ่งกลับจากลาวมาหมาดๆนี่เองคะ ไปลาวรอบนี้(รอบแรกสำหรับแพม) ไปแบบกระทันหันจริงๆ แต่ก็ดีนะคะ ไม่ต้องแพลนอะไรมากให้ปวดหัว ทริปลาวครั้งนี้กินเวลาไปทั้งหมด 5 วันเต็มๆ ไปเที่ยวมาทั้งหมด 3 เมืองใหญ่ๆด้วยกันคะ ได้แก่ นครหลวงเวียงจันทร์,วังเวียงและหลวงพระบางคะ จริงๆไม่มีเวลามานั่งเขียนโพสบ่อยๆหรอกช่วงนี้เพราะงานเยอะเหลือเกิน แต่เพราะไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเหมือนทริปเก่าๆที่ผ่านมา รอบนี้จึงบังคับตัวเองให้นั่งพิมพ์ นั่งเขียนเพราะไม่ยากจะเสียดายความรู้สึกและความจำของแต่ละอย่างที่ได้สัมผัสมาคะ

เวลาแพมไปเที่ยวที่ไหน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ของกินคะ เยอะมากกว่าวิวและที่พักซะอีก ไม่รู้เป็นบ้าอะไร เวลาไปเที่ยวที่ไหน ที่นอนไม่ดีช่างมัน แต่ขออาหารการกินเริ่ด อาจไม่ต้องราคาแพง ไม่ต้องหรูทุกมื้อ แต่ขอกินอะไรที่คนท้องถิ่นเขากินกัน ไม่เอาแบบที่เคยกินแล้ว เรียนรู้ประสบการณ์ต่างๆผ่านทางอาหาร แพมว่าอะไรแบบนี้มันมีค่ามากๆเลยคะ อาหารทุกอย่างมันมีเรื่องราวในตัวของมันเองนะ บอกเล่าเรื่องอะไรได้หลายอย่างเลย …บางคนเวลาไปเที่ยวอาจจะเน้นเรื่องวิวทิวทัศน์ เน้นการช็อปปิ้งเป็นหลัก อาหารการกิน กินอะไรถูกๆก็ได้ เซเว่นก็ได้ มาม่าก็ดี…มันก็แล้วแต่คนอีกทีเนอะะะะ

วันนี้แพมจะมาแชร์ประสบการณ์ “ของกินที่ลาว” ที่แพมกับนิคได้ลองชิมกันมาแล้วววว(จากทริปนี้) ถูกปากใช่เล่นนะอาหารลาวนี่ ฮ่าฮ่าๆ แต่สำหรับคุณนิคโคลัสอาจจะมีบางเมนูที่ฮีต้องขอบายบ้างเพราะรสชาดอาจจะรุนแรงไปซะหน่อย

 1. ลูกชิ้นทอด

ลูกชิ้นทอดที่นี่คล้ายๆลูกชิ้นทองสุกที่ทอดบ้านเรา มีหลายประเภทลูกชิ้นให้เลือกรวมถึงไส้กรอก แป้งไม่เยอะนะ อร่อยอยู่ คนที่นี่จะเรียก ‘ลุกซิ้น’เวลาเสริฟ เขาจะรวมรสมาให้เรา(ถ้าเราไม่ได้สั่งแบบเจาะจง) ราดน้ำจิ้มหวานนำ เผ็ดๆที่ปลายลิ้น โรยด้วยถั่วลิสงคั่วป่น ผักชีและผักคื่นช่ายซอย กินแนมคู่กับแตงกวาหั่นชิ้นพอคำชิ้น….คนลาวชอบสั่งมากินก่อนเป็นของว่าง บ้างก็ซื้อกลับ
•จานนี้ราคาอยู่ที่ 10,000 กีบ (~ 45 บาท)
•พิกัด : ข้างถนนตอนกลางคืน ตรงข้ามศูนย์โตโยต้า นครหลวงเวียงจันทร์

2. เมนูที่สอง ‘ไอติมกะทิที่เวียงจันทร์ ‘

ถ้าพูดถึงไอติมกะทิอาจจะดูเฉยนอะ เพราะอยู่ไทยก็ได้กิน ตัวนี้นิคอยากชิมเพราะฮีเป็นคนที่มักไอติมมากๆ ไอติมกะทิเจ้านี้มี 2 ไซส์ คือ แบบก็อก (ถ้วย) ราคา 12,000 กีบ และแบบสวย (กรวย) ราคา 6,000 กีบ พวกเราซื้อแบบกรวยมาลองชิมดูคะ รสชาดไอติมแบบว่ากะทิมากๆๆ เข้มข้น ยิ่งกว่าไอติมป่าตัน แต่เราว่าถ้าเขาทำเป็นไอติมกะทิผสมไอติมมะพร้าวน้ำหอม ใส่เนื้อมะพร้าวอ่อนๆไปด้วยรสชาดคงจะอร่อยเริ่ดไปเลย โดยส่วนตัว เราคิดว่ารสชาดไอติมเขามันหวานไปหน่อยและติดเค็มตรงปลายลิ้นอ่อนๆ อร่อยอยู่นะ แค่ตกใจเมื่อลองชิมครั้งแรก(หวานเค็มผสมปนเป) แต่ที่ชอบเป็นพิเศษน่าจะเป็นไอเดียการทำกรวยใส่ไอติมของเขา ตัวกรวยทำจากแป้งขนมทองม้วนเหมือนบ้านเราเลย ขึ้นรูปเป็นกรวยไอติม หอมกลิ่นกะทิสดๆ 🙂 ไม่ต้องง้อกรวยไอติมแบบวาฟเฟิล ตัวไอติมโรยหน้าด้วยถั่วลิสงคั่ว กรุบกรับดีคะ 😊
สะบายดี

3. ต๋ำลาวในประเทศลาว…ในเวียงจั๋น

Continue reading →

ไปเที่ยวทะเลกับป้าเลตี้

ครั้งแรกเลยนะเนี่ยกับการนั่งรถคอมบี้เก่าๆ ไปทะเลกับเพื่อนๆที่รัฐวาฮาก้า ประเทศเม็กซิกัน(เอ้ย! เม็กซิโก) เฉลี่ยเวลาไปประมาณ 12 ชั่วโมง ส่วนขากลับอะเหรอแอบนานหน่อยเพราะจอดบ่อย รถคอมบี้คันที่ว่านี้เป็นรถของเพื่อนของนิคคะชื่อ แอนโทนีโอ้ แต่คนที่นี้เรียกเขาง่ายๆว่า ตอนโญ่ Toño

We were traveling to the beach with this combi. Her name is Lety.
More than 12 hours to go and 12 hours to come back home. Thanks all companions!
It was a great trip! ไปทะเลด้วยรถคอมบี้ (รถแก่กว่าแพมอีก) ชื่อป้าเล็ทตี้ … ประสบการณ์อีกแบบ 😀
Thanks Toño for driving!

12238080_10153108728327443_5006728434170404604_oทะเลของวาฮาก้านี้สวยนะ แต่เสียอย่างนึงคลื่นแรงเว่อร์ๆ คือใครที่ไม่เก่งน้ำ แนะนำให้นั่งเล่นอยู่ชายหาดพอ เพราะเวลาลงไปว่ายแล้วว่ายไม่เป็น จะรู้สึกว่าเหมือนทะเลดูดแล้วก็ซัดเขาฝั่งอีกที ดูดดดดและก็ถาโถมซัดเข้าฝั่ง…คือแพมถึงขั้นเซ กลิ้งไปกลิ้งมาเลยคะ

พวกเราไปพักที่นั้น 3 คืน 4 วันด้วยกัน ไปพักบ้านพักตากอากาศของคุณพ่อนิค ซึ่งเขาซื้อที่ดินไว้นานมากๆ สมัยที่นิคเป็นเด็กๆ แพมก็มาครั้งแรกนะ โดยรวมถือว่าประทับใจมากๆ วิวสวย อากาศร้อนได้ใจ…แต่ขากลับเท่านั้นแหละ หนาวมากกก ยิ่งเข้าใกล้เมืองพวยบร้า(เมืองที่พ่อนิคอยู่) ยิ่งหนาว จับใจ …ปรับตัวตามอากาศแทบจะไม่ทัน

โพสนี้เป็นโพสที่ใช้เวลาเขียนานมาก แอบยืดเยื้อเพราะมัวแต่ทำอะไรอย่างอื่น หรือแอบหาข้ออ้างเพื่อทำอย่างอื่น ที่ภาษาอังกฤษเรียกว่า เรซิสแท่น แต่อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เลยลากตัวเองเข้ามาเขียนต่อให้เสร็จกับโพสๆนี้คะ

ตอนนี้แพมกับนิคอยู่ที่เมืองซีเอตเทิล รัฐวอชิงตันกับน้องสาวของนิคและชอน แฟนของนิค  ช่วงนี้ที่ซีเอตเทิลอากาศหนาวมาก มีวันนึงที่หมอกลงจัด นึกในใจว่า เฮ้ย ตอนนี้ฉันกำลังแสดงนั่งเรื่องแฮรี่พอตเตอร์รึเปล่า สลัวๆ มองไม่ค่อยเห็นอะไรเลย และอุณหภูมิ ไม่อยากจะพูด ติดลบสององศาเซลเซียสค่าาา ป๊าดดดดด! คืนนั้นไม่อยากออกไปไหนเลย อยากแค่จะหมกตัวอยู่แต่ในบ้าน อุ่นๆกับน้องหมาเท่านั้น…

IMG_5772 Continue reading →

กินข้าวเช้าที่ตลาด La Merced

IMG_1400มาวาฮาก้า ประเทศเม็กซิโกครั้งแรกนี้ คนในท้องที่บอกว่าต้องมากินข้าวเช้าในตลาด แพมกับนิคเลยขอจัดเลย จะได้เห็นวิถีชีวิตของคนในท้องที่ว่าเขากินอยู่กันยังไงเนอะ วันนี้เพื่อนศิลปินของพี่นิค (มิสเตอร์อุเรียล)ขออาสาเป็นไกด์นำเที่ยวให้เราสองคน ไปทานข้าวเช้าที่ตลาด Mercado de la Merced ในตัวเมืองวาฮาก้า เป็นตลาดเล็กๆที่เพิ่งสร้าง พวกเราสองคนเดินไป ส่วนเพื่อนจูงรถจักรยานไปด้วย ระหว่างที่เดินเพื่อนก็แวะนั่นแวะนี่ (ตอนนั้นคือแพมหิวมากเลยคะ เหลือบดูนาฬิกาปาไปเกือบสิบเอ็ดโมงเช้าแล้ว ข้าวเช้ายังไม่ได้กินเลย) แต่จะทำอะไรได้ เขาเป็นเจ้าบ้าน ไอ่เราจำเป็นต้องยิ้มสู้แขกไว้ก่อน ยิ้มคะยิ้มมมม ในที่สุดก็เดินจนถึงตลาดซักที…ระยะทางจากที่พักไปตลาดจริงๆไม่ไกลหรอก แต่เพราะเราแวะหลายที่ รวมๆเวลาที่เดินบวกแวะจอดแต่ละที่ก็เกือบหนึ่งชั่วโมงได้  ถ้าคิดในแง่บวกก็ดีไปอย่างหนึ่งนะคะ เหมือนเป็นการเรียกน้ำย่อยไปในตัว…แต่ถ้าให้ทำแบบนี้ทุกวันก็ไม่ไหวน้า…ก็คนมันหิวอะ

เมนูแนะนำและเป็นเป็นเมนูขึ้นชื่อ เริ่มจาก Continue reading →

สงสารเด็กเสริฟที่กัวนาคาโต้แต่พี่เขาก็ทำเกินไปจริงๆ!

11143254_1062066500476633_5485915722729979331_n

เซ็ทมื้อเย็นของแพมและนิคคะ

มื้อเย็นที่กัวนาคาโต้
พวกเราเดินเที่ยวรอบเมืองกัวนาคาโต้ทั้งวันเลยคะ เหนื่อยแต่สนุกมาก ช่วงนี้อย่างที่แพมบอกไปในโพสแรกของทริปกัวนาคาโต้ เป็นช่วงเทศกาลวันหยุดของคนเม็กซิกัน นักท่องเที่ยวเยอะจริงๆคะ แต่ก็เป็นสีสรรอีกแบบนึงนะ
โรงแรมของพวกเราตั้งอยู่บนยอดเขา เวลาจะขึ้นลงทีนึงเล่นเอาเหนื่อยหอบเลยนะคะ ทางโรงแรมจึงมีบริการรถรางรับส่ง เซฟแรงไปเยอะเลย เย็นวันเดียวกันหลังจากที่เดินเล่นทั้งวัน พวกเราก็เดินกลับโรงแรม อาบน้ำอาบท่า แต่งตัวเพื่อที่จะไปหาอะไรกินสำหรับมื้อเย็น..

IMG_0407

ตัวเมืองกัวนาคาโต้,เม็กซิโก

IMG_0422

หน้ามหาวิทยาลัยกัวนาคาโต้

Continue reading →