ดงกาแฟฮาละป้า Xalapa,Mexico

IMG_5381เราสองคนมาพักอยู่ที่บ้านเพื่อนในเมือง Xalapa(ฮาละป้า) รัฐ Veracruz ประเทศ Mexico (ฮาละป้าเป็นเมืองหลวงของรัฐๆนี้คะ เป็น Capital) เหตุที่มาเมืองนี้เพราะนิคมีเวิร์คช็อปที่ Ceiba Grafica และต้องการมาเยี่ยมเพื่อนสนิท “มาร์โค” ซึ่งเขาเรียนและทำงานอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆในเมืองฮาละป้า ทั้งหมู่บ้านที่นี่เงียบมาก เหมือนอยู่บนดอยบ้านเรา หันไปทางไหนมีแต่ต้นกาแฟ กาแฟที่นี่ขึ้นชื่อมากทั่วทั้งโลก กาแฟจาก Xalapa ! ถ้าใครมาเม็กซิโกและเป็นหนึ่งในคนที่ชอบดื่มกาแฟหรืออย่างน้อยชอบกลิ่นของกาแฟ อย่าลืมแวะมาลิ้มรสกาแฟจากที่นี่นะคะ

IMG_0148
Nick-Pam-Marco

IMG_5378
Ceiba Grafica,Veracruz,Mexico 2015

IMG_0373-2พวกเรามาพักอยู่ที่นี่ 3 คืน 4 วัน มาวันแรกเพื่อนก็พาเที่ยวทั่วเมือง พอตกเย็น นิคมีเวิร์คช็อปที่ Ceiba Grafica แพมไปทำงานรอนิคที่โรงเรียนที่สอนเวิร์คช็อป คิดในใจลึกๆ ขณะนั่งทำงาน ผีมันจะหลอกเรามั้ยนี่ เพราะตอนที่นั่งทำงาน มืดมาก นั่งทำงานตั้งแต่หกโมงเย็น(ฟ้ายังสว่างอยู่เลย) จนถึงสามทุ่มอะคะเพื่อนๆ มองรอบๆตัวเองก็มีแต่ความมืดและต้นไม้สูง อาคารที่นิคทำเวิร์คช็อปอยู่นั้น เป็นอาเซียนด้าเก่า Hacienda (อาเซียนด้าที่ว่านี้ในสมัยก่อนเป็นโรงงานผลิตกาแฟและน้ำตาลทราย) อาเซียนด้าเหมือนกับโรงงานขนาดใหญ่มากของคนรวยในอดีต โรงงานที่เป็นเหมือนศูนย์กลางในขณะนั้นของชุมชน มีโบสถ์ มีโรงเรียน มีทาส มีแรงงานที่ทำงานอยู่อาเซียนด้านั้นๆ ในประเทศเม็กซิโกมีอาเซียนด้าร้างมากมายให้เห็นคะ อาเซียนด้าที่ยังใช้งานได้จะตกอยู่ในความรับผิดชอบของรัฐบาล รัฐบาลจะใช้เป็นสถานที่สำหรับให้ความรู้ เป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยและพิพิธภัณฑ์ ส่วนอาเซียนด้าที่อยู่ไกลจากชุมชน และร้างมาก ก็จะถูกปล่อยทิ้งไว้กลางแดด กลางฝนแบบนั้น เห็นอยู่มากมายในขณะที่เราขับรถผ่าน

 

IMG_0481
อาหารมื้อเย็นของพวกเรา(Torta)

พอนิคเสร็จจากเวิร์คช็อปเท่านั้นละคะ พวกเราสองคนหิวมาก ก็เลยถามคนแถวนั้นว่า แถวนี้มีอะไรให้ทานบ้าง ลุงข้างบ้านบอกว่า ปิดหมดแล้วมั้ง ถ้าจะมีเห็นจะมีร้านขายของชำตรงโน้นแหนะ( ณ เวลานั้นก็ปาไปสามทุ่มครึ่งแล้ว) พวกเราเดินจากคุณลุงไปประมาณ 200 เมตร ก็เจอร้านขายของชำ คนขายของชำบอกว่ามีบ้านป้าคนนึงถัดไปจากร้านเค้าประมาณห้าสิบเมตรขาย Torta (ขนมปังแซนวิชสไตล์เม็กซิกัน) แต่ต้องเคาะประตูเรียกเขาน้า เพราะถ้าสังเกตจากด้านนอกบ้าน บ้านป้าเหมือนบ้านคนปกติทั่วไป มีป้ายเล็กๆขนาดกระดาษเอสี่ เขียนว่า “ที่นี่ขายตอร์ต้านะ” คือต้องสังเกตดีๆ แทบจะมองไม่เห็นป้ายเลยคะ …เริ่ดเนอะะะ!!! ใกล้สี่ทุ่มเข้ามาทุกที เดินตามหาข้าวเย็น บ้านแต่ละหลังก็ปิดไฟหลับกันหมดแล้ว แต่โชคดีที่ป้าคนที่ว่ายังมีตอร์ต้าขาย พวกเราเลยสั่งมาคนละ 1 อัน และไอติมหวานเย็นโฮมเมดของป้าอีก 4 อัน(ไอติมแบบโบราณ ใส่ถุงพลาสติกเล็กๆ เวลากินต้องกัดก้นถุง) สรุปมื้อนั้นถูกมากกก เพียงแค่ 55 เปโซเท่านั้น! ป้าที่ขายแซนวิชให้เราชวนเรามานั่งรอในบ้าน นั่งบนโซฟา นั่งดูทีวีพลางๆกับสามีของเธอได้ บ้านป้าถือว่าหรูนะคะถ้าเทียบกับบ้านของอื่นๆ สะอาดและดูทันสมัย …เวลาป้าทำอาหารก็เหมือนป้าเอาอาหารที่มีในตู้เย็นที่ครอบครัวของเธอกินทุกๆวัน ออกมาทำขาย แพมว่าน่ารักดีนะ ไม่ต้องกลัวของเก่าและของเหลือด้วย(ในกรณีซื้อตุน)แล้วป้าก็ใส่แฮม ชีส ผักสลัด ถั่วแดงบดและไส้กรอกแบบจุใจมากๆๆ สำคัญที่สุดคือ อร่อย! ปกติทานตอร์ต้าที่ไหน ขนมปังมักจะแห้งๆ แข็งๆ(มาก) กัดทีนึงก็ไม่ชุ่ม แต่ของป้า ใส่มายองเนสด้วยแหละและป้าก็โทสขนมปังกับเนยหรือมาร์การีนก่อนด้วย (ยิ่งอร่อยเลย) บ้านของเธอไม่ใช่ร้านอาหาร เป็นบ้านคนธรรมดาๆ มีห้องครัว โต๊ะอาหาร และห้องดูทีวีติดกัน สีบ้านป้าเป็นสไตล์เขียวขาว (คิดถึงสีโรงเรียนเก่าตอนประถมของแพมเลย 555) ประทับใจอาหารเย็นมื้อนั้นมากๆ
พวกเราเดินออกจากบ้านป้าพร้อมถุงหิ้วพลาสติกที่เต็มไปด้วยของกิน ยิ้มแก้มปริเลยคะ หัวเราะคิกๆคักๆ ฝนก็ตกเล็กน้อยพอให้ไม่สบาย ขณะที่เดินกลับบ้าน ระหว่างทางเดินเจอเพื่อนบ้าน เขาก็ทักทายพวกเราตลอดเวลา Buenas Noches…Adios! เป็นประสบการณ์ที่ต้องเล่าให้ลูกให้หลานฟังในอนาคต ^________^

Torta กดกริ่ง !

IMG_0261
บรรยากาศในหมู่บ้านตอนกลางคืนดึก ณ คืนๆนั้น

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


You Might Also Like

14 ของกินประเทศลาวที่ไม่ควรพลาด!

14 ของกินประเทศลาวที่ไม่ควรพลาด!

แพมกับนิคเพิ่งกลับจากลาวมาหมาดๆนี่เองคะ ไปลาวรอบนี้(รอบแรกสำหรับแพม) ไปแบบกระทันหันจริงๆ แต่ก็ดีนะคะ ไม่ต้องแพลนอะไรมากให้ปวดหัว ทริปลาวครั้งนี้กินเวลาไปทั้งหมด 5 วันเต็มๆ ไปเที่ยวมาทั้งหมด 3 เมืองใหญ่ๆด้วยกันคะ ได้แก่ นครหลวงเวียงจันทร์,วังเวียงและหลวงพระบางคะ จริงๆไม่มีเวลามานั่งเขียนโพสบ่อยๆหรอกช่วงนี้เพราะงานเยอะเหลือเกิน แต่เพราะไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเหมือนทริปเก่าๆที่ผ่านมา รอบนี้จึงบังคับตัวเองให้นั่งพิมพ์ นั่งเขียนเพราะไม่ยากจะเสียดายความรู้สึกและความจำของแต่ละอย่างที่ได้สัมผัสมาคะ เวลาแพมไปเที่ยวที่ไหน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ของกินคะ เยอะมากกว่าวิวและที่พักซะอีก ไม่รู้เป็นบ้าอะไร เวลาไปเที่ยวที่ไหน ที่นอนไม่ดีช่างมัน แต่ขออาหารการกินเริ่ด อาจไม่ต้องราคาแพง ไม่ต้องหรูทุกมื้อ แต่ขอกินอะไรที่คนท้องถิ่นเขากินกัน ไม่เอาแบบที่เคยกินแล้ว เรียนรู้ประสบการณ์ต่างๆผ่านทางอาหาร แพมว่าอะไรแบบนี้มันมีค่ามากๆเลยคะ อาหารทุกอย่างมันมีเรื่องราวในตัวของมันเองนะ บอกเล่าเรื่องอะไรได้หลายอย่างเลย …บางคนเวลาไปเที่ยวอาจจะเน้นเรื่องวิวทิวทัศน์ เน้นการช็อปปิ้งเป็นหลัก […]

7 Authentic Burmese Restaurants

7 Authentic Burmese Restaurants

Many people have asked me lately about the idea for Authentic Burmese Restaurants.First of all,I have to explain that we have been there for 4 nights and 5 days. So,not many restaurants that we have […]

กินหมึกปากดำที่ Alixco

กินหมึกปากดำที่ Alixco

My 3rd day in Mexico is still exist. It was really good day for me because I have learnt many things from Mexico. I was so tired last time. I told myself I wanted to […]